สียงฆ้องดังขึ้นสามครั้ง เรียกความสนใจของทุกคนไป
ขณะเดียวกันหยางหวาวิ่งมาดูแลพวกฟางเจิ้ง เว้นที่นั่งข้างหน้าไว้ สองสามแถวข้างหน้าวางกระดาษหนังสือพิมพ์ไว้ให้ทุกคนนั่งเพื่อไม่ให้บังแถวหลัง
ข้างหลังเป็นที่นั่งพับได้หรือไม่ก็ม้านั่งวางนอน ถัดหลังไปอีกถึงเป็นม้านั่งสูงที่วางตั้งรวมถึงคนยืน คนที่อยู่บนกำแพงหรือต้นไม้ไม่ถือว่าเป็นทหารประจำการ
ฟางเจิ้งนั่งลงแล้ว หยางหวาส่งผลแตงมาให้เล็กน้อย ฟางเจิ้งขอบคุณไม่หยุด
แม้หยางหวาจะเตรียมของกินมามากมาย ทว่าก็ยังมีชาวบ้านที่ค้าขายจำนวนหนึ่งเช่นไอศกรีมต่างๆ เบียร์เครื่องดื่มเย็นๆ น้ำแร่หรือเมล็ดแตงโมกับขนมเส้นเผ็ดอะไรพวกนี้มาขาย ประกอบกับเ เด็กน้อยวิ่งเล่นไปมา บนเวทีลองเสียงต่างๆ ไม่หยุด ทำให้ที่นี่วุ่นวาย แต่กลับคึกคักมาก บรรยากาศเต็มสิบ
เมื่อคนหัวโล้นคนหนึ่งขึ้นเวทีไปลองไมค์แล้วก็ตะโกนเสียงดัง “พ่อแม่พี่น้องทุกท่าน กระผมจ้าวอู่ จ้าวหลิวกวาง ขอขอบคุณทุกท่าน!”
“ดี!”
“รับไว้แล้ว!”
“ไม่คุกเข่าเหรอ?”
………..
ข้างล่างหัวเราะคิกคัก เห็นได้ชัดว่ารู้จักกับจ้าวอู่
จ้าวอู่หัวเราะเสียงดัง “ผมจ้าวอู่คุกเข่าขึ้นฟ้า คุกเข่าลงดิน ตรงกลางคุกเข่าให้กับเหรียญมนุษย์ (หมายถึง เงิน) ขอเพียงคุ
