ดพร้อมกับเอานิ้วจิ้มไปที่อกของเฉินเกอหลาย ๆ ครั้ง
จะพูดไปแล้ว ลูกเขยที่ซูหงอยากได้นั้น อย่างน้อยก็ต้องเป็นคนที่ฐานะดีหน่อย แต่ว่า สุดท้ายได้คนอย่างนี้มา
เลยเกิดความไม่พอใจเป็นอย่างมาก
“คุณซูสวัสดีค่ะ”
ในเวลานั้น ก็ได้มีคนขบวนหนึ่งได้เดินเข้ามา
หัวหน้าขบวนนั้น เป็นผู้หญิงที่ไว้ผมยาวปะบ่า ใส่เสื้อผ้าตามสไตล์งานที่ตัวเองทำ รูปร่างหน้าตาสะสวย
เมื่อเธอมาถึงแล้วนั้น ก็เป็นที่สนใจของผู้คนในงานเป็นอย่างมาก
แต่เพียงแค่ ภาษาจีนของเธอนั้น ฟังดูไม่ค่อยชัดเท่าไร
“ที่แท้ก็คุณหวูน่ายเหมยจื่อนี่เอง ขอโทษด้วยจริง ๆ ค่ะ ที่ไม่ทันมองเห็น ว่าคุณมา”
ซูหงพูดและมีสีหน้าที่เบิกบานขึ้นมาทันใด
“ไม่เป็นไรค่ะคุณซู เมื่อสักครู่นี้ ฉันเห็นว่าคุณกำลังยุ่งอยู่ เลยไม่กล้าจะรบกวนเท่าไร”
เหมยจื่อพูด
และในขณะเดียวกัน ก็ได้เห็นเฉินเกอที่กำลังถูกด่าด้วย จึงพยักหน้าให้กับเฉินเกอ
ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า สาวญี่ปุ่นคนนี้ เวลายิ้มนั้น เธอดูสวยมาก ๆ
โดยเฉพาะเมื่อยิ้มออกมา ดวงตาทั้งสองข้างนั้น โค้งขึ้นอย่างกับพระจันทร์เสี้ยว ทำเอาผู้คนที่พบเห็น ต่างสัมผัสได้ความรู้สึกที่สบาย ๆ
“อ๋อ ๆ คือ ฉันกำลังอบรมคนที่ไม่ค่อยจะรู้อะไรอยู่ค่ะ ไม่เป็นไรหรอก คุณเหมยจื่อ คุณรีบเดินทางมาจากญี่ปุ่น ระหว่างทางคงจะเหนื่อยแย่เลย เดี๋ยวฉันจะจัดห้องพักให้คุณนะคะ”
ซูหงพูดขึ้นด้วยอาการทำตัวไม่ถูก
“เด็กรับใช้หรอ แต่เมื่อครู่ ฉันได้ยินคุณพูดว่า ลูกเขย อะไรสัก
