งมาด้วย”
“อ้อ อย่างนั้นเอง” กระรอกรักษาสมดุลได้เล็กน้อย
ทันใดนั้นเอง ชายหญิงคู่หนึ่งฉุดดึงกันเข้ามา ผู้หญิงสีหน้าบึ้งตึง เอ่ยด้วยความโกรธว่า “เฉินต้าหมิง ฉันบอกแล้วนะว่านี่ครั้งสุดท้าย! ถ้าทีหลังยังเป็นแบบนี้อีกเราหย่ากัน!”
“ตกลง อย่าพูดเลยน่า คนหมู่บ้านเดียวกันทั้งนั้น…” ผู้ชายหน้าแดง ตอบด้วยความกระดากอายเล็กน้อย
“คนหมู่บ้านเดียวกันกับผีน่ะสิ! คนพวกนี้เป็นญาติพี่น้องคุณรึไง? คลอดลูกทีต้องให้พวกเรามาช่วยงาน แต่งงานก็ให้เราไปช่วยงาน ลูกครบเดือน ครบปี เข้าเรียน ฉลองวันเกิด พวกเขาฉล ลองวันเกิด คนแก่ฉลองวันเกิดก็ต้องให้เราไปช่วยงาน! ไหนเมื่อก่อนคุณบอกว่าลูกโตแล้วจะดีเอง แต่ลูกโตจะแต่งงานซื้อบ้านแล้วเรายังต้องมาช่วยงานอีก! ตอนนี้เป็นไง แม่หมูคลอดลู กพวกเราต้องมาช่วยงานใช่ไหม? พรุ่งนี้แม่ไก่ออกไข่พวกเราต้องมาช่วยงานด้วยรึเปล่า?” ผู้หญิงคนนั้นตะโกนว่าด้วยความโมโห
“วันนี้ไม่เหมือนกัน วันนี้บ้านลูกผู้พี่ผมคลอดลูก เพิ่งมีตอนอายุเยอะนี่เอง…” เฉินต้าหมิงพูด
“ฉันถึงมาไง ฉันถึงบอกว่าจากนี้! จากนี้! จากนี้! ฉันจะเป็นบ้า ฉันไม่น่าแต่งงานกับคุณเลยจริงๆ เราแต่งงานมายี่สิบปี ต้องกลับบ้านแทบทุกปี ลำบากหาเงินแทบตาย
