บทที่ 495 งานประมูล
เฉินเกอมองเขาคนนั้นด้วยสายตานิ่ง ๆ
และสัมผัสได้ว่า คนคนนี้นั้นไม่ธรรมดาเลย
แชว๊บๆๆ！
และในเวลานี้ แสงวิบวับ สาดส่องไม่กี่ครั้ง ก็เปลี่ยนเป็นชายชุดดำสี่คนที่ยืนอยู่ข้างหลังเฉินเกอ
ซึ่งรูปร่างหน้าตาก็คล้าย ๆ กับชายที่ยืนอยู่ข้างหน้าของตัวเอง ฝีมือของพวกเขานั้น เหนือกว่าเฉินเกออยู่มาก
ตระกูลโม่เหรอ
เฉินเกอคิดในใจ
“เฉินเกอ ที่วันนี้หลอกให้นายออกมานั้น มีอยู่สองเรื่องที่จะบอก”
ในเวลานี้ ชายชุดดำที่ยืนอยู่ด้านหน้าได้พูดขึ้น
เมื่อได้ยินเสียงแล้ว ก็รู้ว่าเป็นผู้เฒ่าคนหนึ่ง
“เรื่องอะไรเหรอ”
“ตระกูลเฉินมีประวัติความเป็นมาหลายร้อยปี และยังเป็นตระกูลใหญ่ที่มีอำนาจและบารมีมาก ถ้านายยอมให้คนอื่นดูถูก เหยียดหยามได้ขนาดนี้ มันเป็นการทำลายเกียรติศักดิ์ของวงศ์ตระกูล เรื่องแรกที่ฉันจะบอกคือ ฉันจะสั่งสอนนายให้สาสม”
ชายชุดดำได้พูดขึ้น
“นายรู้หรอว่าฉันเป็นใคร จากที่ได้ฟังนาย เหมือนไม่ใช่คนตระกูลโม่ใช่ไหม”
ฉินเกอถามขึ้นด้วยความสงสัย
ส่วนชายชุดดำคนนั้น กลับไม่ได้ตอบแต่อย่างใด
พอร่างของเขาขยับแค่นิดเดียว ก็มาถึงยังด้านหน้าของเฉินเกอในทันที
ไม่รอให้เฉินเกอนั้น ได้ทันตั้งตัว เปี๊ย ๆ ！เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าสองครั้ง ดังขึ้นอย่างรุนแรง
และในขณะนั้น ชายชุดดำคนนั้น ก็กลับไปยืนอยู่ยังที่เดิม
การเคลื่อนไหวนี้เร็วมาก ราวกับว่าแค่ชั่วพริบตาเดียวเอง
เฉินเกอ แทบจะไม่มีทางได้ตอบโต้กลับ
“พวกนาย……เป็นใค
