ยังมีชีวิตทุกท่านนำพาแต่ความทุกข์ยากมาให้ปุถุชน จากนี้จงกลาย ยเป็นต้นไม้สูงเสียดฟ้า บังฝนด้านนี้ให้กับปุถุชน ชดใช้กรรมไปเถอะ” เสียงฟางเจิ้งดังขึ้น
ถ้าก่อนหน้านี้ฟางเจิ้งพูดแบบนี้ พวกเขาจะต้องไม่คิดอย่างนั้นแน่ คิดว่าคงเป็นปาหี่อะไรบางอย่าง แต่ตอนนี้พวกเขาไม่คิดแบบนี้แล้ว ทว่ากลัวจริงๆ น่ากลัว!
เฉินเซียวพูด “ฟางเจิ้ง เราเป็นเพื่อนกันนี่ นายจะทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้! ช่วยด้วย…ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ…”
“อมิตาพุทธ!” ฟางเจิ้งประนมสองมือสวดเสียงดัง เสียงกังวานอย่างยิ่งราวกับเสียงสวรรค์!
ภายใต้แสงจันทร์ หลายคนที่เดิมทีร้องไม่หยุดกลับเงียบเสียงไปพร้อมกัน จากนั้นร่างบิดเบี้ยวเปลี่ยนรูป เปลือกไม้งอกมาจากผิวหนังทีละชั้น กลายเป็นมนุษย์ไม้ไปทีละคน ก่อนจะถูกหุ้มไว้ ทีละชั้น สุดท้ายเปลี่ยนเป็นต้นไม้สูงเสียดฟ้า!
แต่วินาทีที่พวกเขากลายเป็นต้นไม้ คนที่ถูกพวกเขาคุมตัวหมดสติไป พวกเขาไม่รู้อะไรเลย แค่ง่วงเท่านั้น ยืนหยัดได้ครู่หนึ่งก็หลับไป
แต่มีคนยังไม่หลับ นั่นคือหลิวต้าเฉิง!
หลิวต้าเฉิงเห็นพวกเฉินเซียวกลายเป็นต้นไม้ก็ตกใจจนวิญญาณจะหลุดลอยออกจากร่าง น้ำมูกไหล น้ำตานอง คุกเข่าตรงหน้าฟางเจิ้ง เอาศีรษะโขกพื้นราวกับตำกระเทียม “ฟางเจิ
