่ไม่เปลี่ยนแปลงคือแววตาที่บริสุทธิ์นั้น! ดวงตาบริสุทธิ์คู่นั้นสว่างไสวชัดเจนท่า ามกลางสายตาละโมบและหลงทาง ราวกับแสงไฟยามคืนมืด สาดให้แสงสว่างแห่งความหวัง…เขาไม่ควรอยู่ที่นี่ และไม่ควรรับกรรมนี้!
คิดได้ดังนั้น ฟางเจิ้งแอบตัดสินใจเงียบๆ
เมื่อฟางเจิ้งเข้ามา ซ่งเข่อหลิงพลันลุกขึ้น ยกที่นั่งด้านหน้าสุดและกำแพงติดชิดกระดานไวท์บอร์ดมากที่สุดให้ฟางเจิ้ง ทั้งยังกำชับว่า “ฉันให้นายนั่งที่ฉัน ตั้งใจเรียน สู้ๆ!”
ฟางเจิ้งเอ่ยด้วยความซาบซึ้งใจ “แน่นอน!”
จากนั้นฟางเจิ้งนั่งลง หยิบสมุดกับปากกาออกมา ทำท่าทางตั้งใจเรียน
เห็นดังนั้น สวีเหยียนกับซ่งเข่อหลิงถอนหายใจโล่งอกพร้อมกัน ไม่กลัวว่าอีกฝ่ายจะก่อเรื่อง แต่กลัวว่าฟางเจิ้งจะไม่ตั้งใจเรียน ขอแค่ตั้งใจเรียน พวกเขาเชื่อว่าไม่เกินสามวัน ไม่ว่า าเขาจะเป็นหลวงจีนหรือแม่ชีก็ต้องอยากร่ำรวยไปกับพวกเขาอย่างว่าง่าย! ขณะเดียวกัน ในที่สุดพวกเขาก็มองเห็นแสงอรุณแห่งกำไร ในที่สุดไอ้ลาหัวล้านนี่ก็สงบสักที!
แน่นอนว่าสวีเหยียนยังไม่วางใจเล็กน้อย ถึงอย่างไรหลังจากลาหัวล้านมา ในบ้านนี้ก็ไม่เคยสงบเลย แต่พอเห็นท่าทีจริงจังของฟางเจิ้งรวมถึงรอบๆ เป็นคนของตนนั้น เขาคิดไม่ออกจริงๆ ว่าเจ้าหัวล้าน