ยวกัน ทุกคนต่างมองฟางเจิ้งอย่างพร้อมเพรียง ฟางเจิ้งพลันรู้สึกว่าถูกหมาป่าร้ายจ้อง หรือว่าจะเปิดหม้อต้มน้ำ ต้มหลวงจีน?
หลู่ซินยิ้มพูด “ยินดีต้อนรับเพื่อนใหม่ ต้องบอกว่าเธอตาเฉียบแหลมมาก และก็มีความกล้าหาญมากเช่นกัน กล้าทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ นี่คือโอกาสของเธอ และก็เป็นบุพเพสันนิวาสของพวกเ เรา ฉันยินดีที่จะพาเธอสำเร็จไปพร้อมกัน”
ฟางเจิ้งพยักหน้าให้ความร่วมมือหน่อย
หลู่ซินเห็นฟางเจิ้งพยักหน้าจึงเอ่ยต่อ “เอาละ ถ้าอย่างนั้นฉันจะบรรยายให้ทุกคนฟังว่าอะไรคือทะเลดาว ทะเลดาวคืออะไร พวกเราสร้างความมั่งคั่งของเราจากทะเลดาวได้อย่างไรเป็นต้น… …”
หลู่ซินหยิบปากกาไวท์บอร์ดเขียนคำว่าทะเลดาวลงบนกระดาน
ฟางเจิ้งแอบพยักหน้า คิดในใจว่า ‘อักษรใช้ได้ สวยกว่าตอนฉันเขียนสมัยประถมเยอะเลย อย่างน้อยคนนี้ก็เรียนจบประถม…’
หลู่ซินพูดต่อ “ทุกคนต่างรู้ว่าทรัพยากรโลกกำลังเหือดแห้ง มนุษย์บุกเบิกกันอย่างไม่มีขีดจำกัดใดๆ ทำให้ทรัพยากรโลกน้อยลงเรื่อยๆ ไม่ช้าก็เร็วสักวันหนึ่งจะหมดไป อุณหภูมิอากาศลอยขึ น พื้นที่มหาสมุทรยกตัวขึ้น แผ่นดินไหวติดๆ กัน ทะเลคลั่งไม่หยุด พายุกระหน่ำทำลายล้าง…ทุกอย่างนี้ปกติหรือ? แน่นอนว่าไม่ใช่! โลกเปรียบได้กับคอม
