ยบๆ ตัดสินใจว่าจะยืนหยัดในขีดจำกัดเส้นตายของตน
สวีเหยียนเองก็รู้สึกว่าไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไร แต่ไม่มีที่เหลือให้ฟางเจิ้งพักแล้วจริงๆ เลยพูดว่า “หลวงพี่ ตอนนี้เรามีเท่านี้ อีกไม่นานรอสร้างอาคารเสร็จแล้วก็จะดีเอง”
ฟางเจิ้งไม่รู้จะทำอย่างไร ได้แต่พยักหน้ายอมรับ ถึงอย่างไรแค่ไม่มองสิ่งที่ไม่ควรมองก็พอ
เมื่อเห็นฟางเจิ้งเข้ามา กลุ่มคนมองฟางเจิ้งราวกับแค้นกันมานาน พอไอ้บ้านี่เข้ามาก็ชนะเงินพวกเขาจนหมด จะไม่ให้โกรธได้หรือ?
ฟางเจิ้งทำเป็นมองไม่เห็น เขาไม่ได้นำเครื่องนอนมาด้วย ทว่าสวีเหยียนตัดเครื่องนอนให้เขาชุดหนึ่ง ไม่ค่อยสะอาดเท่าไร แต่ก็พอถูไถใช้ได้ พอมองคนรอบๆ กับห้องแล้ว ฟางเจิ้งปลงอนิจ จจังในใจ ตอนแรกวัดเอกดรรชนียากจนมาก เสื้อผ้ายังต้องปะชุน แต่เสื้อผ้ากับเครื่องนอนจะสะอาดมาก หากใช้คำพูดของหลวงจีนหนึ่งนิ้วเอ่ยคือ เสื้อผ้าเพียงแค่ให้ความอบอุ่น สวยหรือไม่ ไม่สำคัญ แต่จะต้องรักษาความสะอาด นี่คือการเคารพต่อตนเองและผู้อื่น…
ดังนั้นถึงเสื้อผ้าฟางเจิ้งจะเก่า แต่ก็ไม่เคยสกปรกเลย ทว่าสิ่งเหล่านี้ตรงหน้า…เ
