ไม่นึกเลยว่าจะมีคนอยากเล่นไพ่กับเขาอีก นี่เป็นเรื่องดี! ฟางเจิ้งจึงตอบ “อาตมาเล่นไม่ค่อยเป็น ไม่กินเงินกันหรอกใช่ไหม?”
“กลัวอะไรครับ? พวกเราเล่นกันน้อยๆ เอาสนุกๆ เท่านั้น ไม่ใช่การพนันหรอก เล่นวันหนึ่งเสียไม่ถึงร้อยหยวนหรอกครับ” สวีเหยียนบอก
“เฮ้ย หลวงพี่ท่านนี้จะเล่นไพ่เหรอครับ? มาๆๆ…นั่งที่พวกเรานี่” ผู้ชายคนหนึ่งเรียก ตบๆ ลังกระดาษข้างๆ ความหมายคือนี่คือที่นั่ง
ฟางเจิ้งมองไป เหมือนว่าทุกคนจะนั่งบนลังกระดาษหรือไม่ก็หนังสือพิมพ์ เทียบกับหนังสือพิมพ์บางๆ นั่นแล้ว ลังกระดาษถือว่าเป็นสวัสดิการระดับโซฟาหนังจริงๆ ฟางเจิ้งไม่เกรงใจแล้ว เขานั่งขัดสมาธิลงและบอกว่า “อาตมาเล่นไพ่ไม่ค่อยเป็นนะ”
………………………..……..
