นี้หวังหลุนเตรียมพร้อมรอ คว้าเอาไว้
‘มัธยมสาม…’
เนื้อหาบนกระดาษบันทึกเรื่องราวช่วงมัธยมต้นของสองคนไว้มากมาย โดดเรียน ปีนกำแพง ท่องเน็ต ขโมยปลา…ในหัวนึกถึงทุกรายละเอียดในตอนแรกอย่างควบคุมไม่ได้ เด็กผู้หญิงที่ไว้ผมสั้น นเสมอ หยาบคายเล็กน้อย แต่กลับซักเสื้อผ้าให้เขา เดินออกมาจากส่วนลึกสุดในใจของเขา เขาพลันพบว่าตนมีความทรงจำที่ลึกซึ้งกับเธอมาก! ลึกถึงขั้นเวลาเธอเศร้าหรือสุขล้วนชัดเจน!
“เด็กโง่นั่น…” พอนึกถึงติงหนิง หวังหลุนอดยิ้มไม่ได้
“นายว่าฉันเหรอ?” เซ่าซินซิวถาม
หวังหลุนรีบส่ายหน้า “ไม่ใช่ แค่นึกถึงเด็กโง่คนหนึ่งเท่านั้น อ้อ ซินซิว จะว่ายังไงถ้าผมแสดงมายากลให้คุณดู?”
“นายเล่นมายากลเป็นด้วย?” เซ่าซินซิวถามด้วยความประหลาดใจ
“เป็นมายากลควบคุมไฟ” หวังหลุนพูดอย่างมั่นใจในตนเอง เขาก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงมั่นใจขนาดนี้ ถึงอย่างไร…ติงหนิงก็ไม่เคยทำให้เขาผิดหวัง
เมื่อนึกถึงติงหนิง รอยยิ้มหวังหลุนแข็งค้างเล็กน้อย ปวดหัวใจอยู่นิดๆ เขาก็บอกความรู้สึกแบบนี้ไม่ถูกเช่นกัน
ตอนนี้เอง มีกระดาษลอยมาอีกแผ่น
หวังหลุนคว้าเอาไว้ในมือตามจิตใต้สำนึก เป็นอักษรอีกต
