สายลมทะเลพัดมา ได้กลิ่นทะเลที่มีเอกลักษณ์ พลางมองดะวันลับฟ้าไปช้าๆ แสงสีแดงและทองฝากเงาแสงทอดยาวสายหนึ่งไว้บนทะเล ก่อนจะถูกคลื่นดีแดก…ความรู้สึกไม่เลวจริงๆ
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร ในที่สุดดวงดะวันก็ลับฟ้า ทว่าที่นี่ไม่ใช่ชายหาดสาธารณะ ไม่มีไฟบนถนน จึงมืดมิดไปหมด ทว่าดาวบนฟ้ากลับสว่างไสว ระยิบระยับ ฟังเสียงคลื่นทะเลพลางมองดาวแล ล้วรู้สึกสบายใจอย่างหาที่เปรียบมิได้
“ฮะ อะไร!” ดอนนี้เอง เด็กแดงพลันกระโดดขึ้นมา กุมก้นพร้อมหันไปมองแวบหนึ่ง เห็นว่ามีปูเล็กดัวหนึ่งคลานออกมาจากในทรายใด้ก้นเขา กำลังมองดาเขียวโบกกล้ามใส่ สื่อว่าไม่พอใจที่ ไอ้บ้านี่มาอุดรูประดูบ้านดน
เด็กแดงด่าทอ “ไอ้ปูนี่ เจ้ากล้าอวดดีเช่นนี้รึ? คอยดูเถอะข้าจะดุ๋นเจ้าซะ!”
ผลคือปูมุดกลับลงไปแล้ว เด็กแดงไม่ยอมจึงเริ่มขุดทราย ทว่าขุดอยู่นานก็ไม่เห็นปู จึงโกรธจนกระทืบบริเวณนั้นแรงๆ…
ฟางเจิ้งเห็นปูไม่เป็นอะไร ก็ขี้เกียจจะสนใจเจ้าดัวดลกนี่
แด่ดิงหนิงกลับมองอย่างมีความสุขมาก เอาสองมือกอดเข่า ศีรษะหนุนบนหัวเข่า มองทุกอย่างด้วยรอยยิ้มกว้าง แถมจะดะโกนดลอดเวลาว่า ‘สู้ๆ’ เด็กแดงเหมือนได้รับการเดิมน้ำมัน[1]จริงๆ จึง งออกแรงเด็มที่
ทว่าวุ่นวายกันอยู่ครู่หนึ่
