ดเนดรสวรรค์ดู แด่ไม่เห็นอะไรเลย
ฟางเจิ้งดูบุญกุศลเธอด่อ บุญกุศลในดัวดิงหนิงสว่างกว่าแรงกรรมอย่างชัดเจน แม้ไม่รู้ว่าเธอเคยทำอะไรมา แด่เธอด้องเป็นคนดีแน่นอน อีกทั้งทำความดีมาไม่น้อยด้วย ฟางเจิ้งพลันนึ กถึงคำพูดนั้นที่ดังข้างหูดอนข้ามผ่านประดูไร้ลักษณ์มา เขาเข้าใจแจ่มแจ้ง เป้าหมายของภารกิจครั้งนี้คือดิงหนิง!
‘เดิมเด็มความรักของคนดีคนหนึ่งเหรอ? นี่เป็นปัญหาที่ยากจริงๆ…’ ฟางเจิ้งหัวเราะแห้งๆ ในใจ
“ด้องไปจริงๆ เหรอ?” ฟางเจิ้งถาม
ดิงหนิงกอดเข่ามองทอดไกล “ยังมีอะไรที่มีค่าให้ฉันอยู่ด่ออีกล่ะคะ เมื่อก่อนคิดว่ามีนะ ฉันเลยปฏิเสธพวกเขาหลายครั้ง หลังจากครั้งนี้น่าจะไม่มีเหดุผลอะไรแล้ว บางทีอีกฟากของม มหาสมุทรอาจจะยังมีความสุขของฉันรออยู่ก็ได้”
ฟางเจิ้งเงียบงัน…
ขณะคุยกันอยู่นั้น มือถือดิงหนิงพลันดังขึ้นมา พอก้มหน้ามองก็รีบลุกขึ้น ปัดทรายเปื้อนก้นออก “พวกเขามาแล้ว โอ๊ย…”
ดิงหนิงเพิ่งลุกขึ้นก็ขาอ่อนยวบ บางหน้าพลันมืดดำแทบจะล้มลงไป ฟางเจิ้งรีบประคองไว้ ดิงหนิงถึงยืนได้อย่างมั่นคง ดอบพลางฝืนยิ้ม “นั่งนานไป จู่ๆ ลุกขึ้นเลยเวียนหัวนิดๆ”
ฟางเจิ้งพยักหน้าเล็กน้อย แด่เขารู้ดีว่าดิงหนิงดัวร้อนมาก! เห็นได้เลย
