เข้าไปแล้วพูดว่า ‘คุณผู้หญิงเซ่าซินซิ่ว สุขสันต์วันเกิด นี่คือขอ องขวัญวันเกิดที่คุณหวังหลุนมอบให้คุณ ขอให้มีความสุขชั่วนิรันดร์’ จำประโยคนี้ไว้นะคะ ห้ามลืมเด็ดขาด…เฮ้อ ช่างเถอะ ดูท่านท่าทางมึนๆ จำไม่ได้คงจบเห่กัน ฉันจะเขียนให้นะ…”
พูดจบ ติงหนิงควักกระดาษออกมาแผ่นหนึ่ง เขียนเสร็จแล้วก็ยัดให้ฟางเจิ้ง ก่อนจะเขียนอีกใบยัดให้เด็กแดง “อันนี้ท่านถือไว้ อืม…รออาจารย์ท่านมอบดอกไม้ให้เสร็จแล้ว ท่านก็ส่ งอันนี้ให้เธอ” ติงหนิงส่งช็อกโกแลตให้เด็กแดง
เด็กแดงมองช็อกโกแลตในมือ “นี่ไม่เหมือนอวยพรวันเกิดเลย…”
“นี่ เข้าใจความหมายก็โอเคแล้ว อย่าพูดแทงใจดำสิ?” ติงหนิงว่า ตอนนี้ครูฝึกหานตะโกนเรียก เธอเลยต้องรีบวิ่งไป ก่อนไปยังไม่ลืมเก็บของที่เหลือไว้อย่างดี
ผ่านไปไม่นาน ติงหนิงแต่งตัวเป็นตัวตลกมาปรากฏในโถงใหญ่ โบกมือให้ฟางเจิ้งกับเด็กแดงพลางถาม “เป็นยังไงคะ ดูน่าเชื่อถือไหม?”
