แดงได้ยินดังนั้นก็เกือบหัวเราะ ทว่าก็ยังเคารพนายจ้าง อดกลั้นเอาไว้!
ติงหนิงมองสองคนปราดหนึ่ง “เอาละ หัวเราะไปเถอะ ใช่ว่าไม่เคยถูกหัวเราะสักหน่อย”
ผลปรากฏว่า…
“ฮ่าๆๆ…” ฟางเจิ้งกับเด็กแดงยังไม่หัวเราะ แต่คนขับรถหัวเราะก่อน น้ำเสียงดังกังวาน
“คุณหุบปากไปเลย ไม่ได้ให้คุณหัวเราะสักหน่อย!” ติงหนิงร้องโวยวาย ผลคือคนในรถต่างหัวเราะกันหมด…
เมื่อถึงที่หมาย ติงหนิงพุ่งเข้าไปในร้านเสื้อผ้าอย่างมาดเท่ ชักแม่น้ำทั้งห้ามาพูดกับพนักงาน หลังจากพูดรัวไม่รู้กี่ประโยคแล้ว ในที่สุดพนักงานก็ให้ยืมห้องลองชุดด้วยความจำใจ ด้วยเหตุนี้ไม่นานก็มีคนสวมสูท สวมรองเท้าหนัง รูปร่างค่อนข้างผอม สวมหมวกทรงสูง ไว้เคราและจอนผมเดินออกมา เพียงแต่ว่า ผิวนั่น…ขาวเกินไปหน่อย!
……………………
