ที่บ้านเรือนใหม่ทั้งหมด ทุกอย่างในหมู่บ้านใหม่ บ้านแต่ละหลังเรียงรายกันเป็นลำดับ ดูเรียบร้อยมาก ทว่าทั้งหมู่บ้านกลับขาดความสบายๆ อย่างหมู่บ้านอื่นอยู่มาก แต่มีความเงียบเหงาเพิ่มมาอีกหลายส่วนแทน
ผู้ชายเข็นรถเข้าไปในลานบ้านตน ถึงได้ยินเสียงคนเรียกข้างหลัง “หร่วนไห่ ไปอีกแล้วเหรอ?”
หร่วนไห่หันไปมอง เป็นผู้ชายแบกจอบคนหนึ่งมาที่หน้าประตูบ้านเขา พอเห็นสีหน้าท่าทีอิดโรยของหร่วนไห่ก็ถอนหายใจ “ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว ทำไมต้องทำแบบนั้นล่ะ?”
หร่วนไห่ยิ้มให้ผู้ชายคนนั้น ไม่ได้พูดอะไร
“บอกนายทีไรก็เอาแต่ยิ้ม จนปัญญาจริงๆ วันนี้พี่สะใภ้นายทำกับข้าวอร่อยๆ ด้วย ไปดื่มด้วยกันหน่อยไหม?” ผู้ชายพูด
หร่วนไห่พยักหน้า เห็นได้ชัดว่าเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับชายคนนี้ อีกฝ่ายดึงหร่วนไห่ไปบ้านตน ไม่นานไก่ตุ๋นเห็ด ยำแตงกวาทุบเสฉวนจานใหญ่ถูกเสิร์ฟมาคู่กับเจลลี่หนังหมูหนึ่งจาน กับสุราสองแก้ว สองคนกินด้วยกัน ปกติแล้วผู้ชายจะพูด หร่วนไห่จะฟัง…
ภรรยาของผู้ชายคนนั้นเดินเข้ามา ด่ายิ้มๆ ว่า “คุณนี่นะ พอกินเหล้าหน่อยก็พูดมากเชียว มีแค่หร่วนไห่ที่ฟังคุณโม้ได้ พูดมากให้น้อยลงหน่อยเถอะ พูดเรื่องจริงจังบ้าง!”
ผู้ช