ิ ทำไมท่านถึงขอพรตัวเอง?”
ฟางเจิ้งตอบยิ้มๆ “เพราะอาตมารู้ว่าขอคนอื่นสู้ขอตัวเองไม่ได้ ตนไม่พยายาม ขอคนอื่นจะมีประโยชน์อันใด? อาตมาจะสำเร็จอรหันต์ก็ต้องพึ่งพาตัวเอง ให้พึ่งพาคนอื่น? จะพึ่งพาได้หรือ?”
พานอันงุนงง…
ฟางเจิ้งเอ่ยจบก็ยืนขึ้นออกจากอุโบสถ กลายเป็นธารแสงสว่างสายหนึ่งหายไป แน่นอนว่าฟางเจิ้งบินไม่ได้ แต่นี่เป็นภาพมายานี่ จึงบินไปตามใจ…
พานอันตาค้าง ถ้าเมื่อครู่เขายังคิดว่าตนอาจจะตาฝาด เห็นภาพหลอน หรือไม่ก็ถูกคนแต่งCOSPLAY หลอก แต่ตอนนี้เชื่อจริงๆ แล้ว! คนธรรมดาบินได้หรือ? แน่นอนว่าไม่ได้! เมื่อหันไปมองป้ายหมื่นพุทธ พานอันสับสนแล้ว ก่อนถามขึ้นว่า “พระโพธิสัตว์ ท่านกำลังชี้แนะผมเหรอครับ?”
น่าเสียดายป้ายหมื่นพุทธไม่มีการโต้ตอบใดๆ
ทว่าพานอันยังคงยิ้ม “ใช่ พระโพธิสัตว์จะต้องชี้นำเราแน่ๆ! ฮ่าๆ…ฉันรู้อยู่แล้วว่าชีวิตเราไม่ธรรมดา แม้แต่พระโพธิสัตว์ยังจุติลงมาชี้แนะเราด้วยตัวเอง พระโพธิสัตว์ถูกใจเรา แล้วเราจะไม่สำเร็จได้ยังไง? อืม กลับไปพยายามต่อดีกว่า…” พานอันพึมพำพลางเดินออกจากอุโบสถ วิ่งออกจากวัดก่อนลงเขาหายวับไปกับตา
ลิงยืนอยู่ข้างกายฟางเจิ้ง ถาม “อาจารย์ ทำไมเจ้านี่ถึงประหลาดจัง?”
ฟางเจิ้งยิ้ม “บางค
