สียงขึ้นจมูก “จิ้งซิน สำนึกผิดรึยัง?”
เด็กแดง “อาจารย์ ข้าเรียนมาจากอินเทอร์เน็ต ข้าแค่อยากช่วยเขาเอง”
“นายเคยมีความรักเหรอ?” ฟางเจิ้งมองบน
เด็กแดงหักนิ้วไปทีละนิ้วแล้วพูด “ถ้าเป็นคู่ชีวิตสตรีเพศ ข้าเคยมีมาแล้วร้อยกว่าคน ถ้าเป็นชายกลายเป็นหญิงไม่เคยมีสักคน ถ้าเป็นสตรีรินน้ำชา ปรนนิบัติยามกินข้าวข้ามีหลายสิบคน และยังมีอีกหลายสิบคนที่มาเต้นระบำ…อาจารย์ ท่านมองแบบนี้หมายความว่าอย่างไร? เหตุใดข้าถึงรู้สึกเย็นไปทั้งตัว?”
ฟางเจิ้งเหมือนกับหมาป่าสีเทาตัวใหญ่กำลังมองกระต่ายขาวตัวน้อย เอ่ยกับลิงอย่างเจ้าเล่ห์ “จิ้งเจินไปเอาไม้กวาดของอาจารย์มา วันนี้อาจารย์จะผิดศีลห้ามฆ่าสัตว์ตัดชีวิต!”
ไม่นานก็มีเสียงร้องดังแว่วมาจากในลานวัด “อาจารย์ข้าทำผิดอะไร? อย่าตามมา…”
“หยุดอยู่ตรงนั้น! กล้ารังแกหมาโสดเรอะ? นายไม่เคยโดนกัดสินะ?”
“อาจารย์ ข้าพูดความจริง ไม่ได้โกหก?”
“อาจารย์ถึงจะตีแค่ครั้งเดียวไง อย่าหนี!”
“จะฆ่าคนแล้ว ช่วยด้วย…”
…….
หลังเรื่องวุ่นวายผ่านไป ฟางเจิ้งกลับไปในกุฏิ พอเปิดอ่านวีแชตก็ตะลึงค้างในทันใด
“ไต้ซือ ท่านโคตรเจ๋ง! ผมไม่ได้ถูกตบฟรีๆ สำเร็จแล้ว!” ข้างหลังคำพูดจ้าวต้าถงยังมีอิโมติคอนดีใจมากตามมา
ฟา
