เด็กแดงถึงถอนหายใจโล่งอก ไปยืนข้างๆ อย่างว่าง่าย
ฟางเจิ้งกล่าว “จิ้งฝ่า จิ้งควน จิ้งเจิน พวกนายสามคนมีคุณความดี วันนี้อาจารย์จะมอบเม็ดยาหมื่นวาจาให้คนละหนึ่งเม็ด! หลังกินเม็ดยานี้ไปแล้วจะสื่อสารกับใครก็ได้ จากนี้ไปพวกนายสื่อสารกันเองไม่ใช่เรื่องยากอีก”
ได้ยินฟางเจิ้งว่าแบบนี้ ดวงตาเจ้าสามตัวน้อยพลันเปล่งประกายขึ้นมา! แม้พวกเขาจะเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกัน แต่เพราะต่างพันธุ์กัน เลยพูดไม่เข้าใจกัน มีอุปสรรคต่างๆ ถ้าเจอกันโดยบังเอิญก็ช่าง แต่ถ้าเจอกันบ่อยๆ แถมยังไม่มีสัตว์พันธุ์เดียวกันที่สื่อสารได้ เช่นนั้นการสื่อสารระหว่างกันจึงสำคัญมาก ความรู้สึกที่ฟังไม่เข้าใจกันทำให้พวกมันแย่มาก
ตอนนี้ในที่สุดก็มีวิธีแก้ แต่ละตัวย่อมดีใจจนเก็บไว้ไม่อยู่
เด็กแดงเห็นแบบนั้นก็เบะปาก พูดในใจว่า ‘พวกบ้านนอกไร้ความรู้ กับอีแค่เม็ดยาหมื่นวาจามีอะไรน่าดีใจกัน’
ถึงอย่างไรเด็กแดงก็เห็นของล้ำค่าต่างๆ มาเยอะ เลยไม่สนใจของพวกนี้จริงๆ ทว่าหมาป่าเดียวดาย กระรอกและลิงต่างไป พวกมันสามตัวเป็นเพียงสัตว์ที่กำเนิดบนโลก เมื่อก่อนมีความปราดเปรียวเล็กน้อย แต่ยังไม่เปิดสติปัญญา ต่อมาเข้าวัดเอกดรรชนี เปิดสติปัญญาแล้วพูดไม่ได้ ความขมขื่นในใจ
