ยอะแบบนี้ อย่างน้อยก็ต้องให้ของชิ้นใหญ่! เม็ดยาหมื่นวาจาห้าเม็ด กำไร!” ฟางเจิ้งพูดงึมงำพลางยิ้มมีความสุข ถึงที่เกินมาจะยังไม่รู้ว่าให้ใครใช้ แต่ถ้าจากนี้ไปมีประโยชน์ล่ะ?
“จิ้งฝ่า จิ้งเจิน จิ้งควน พวกนายมานี่” ฟางเจิ้งตะโกนเรียก หมาป่าเดียวดาย กระรอกและลิงพลันวิ่งเข้ามา
กระรอกพูดขึ้น “อาจารย์ เรียกพวกเรามาทำไม?”
ฟางเจิ้งตรึกตรองชั่วครู่ เขาไม่ได้หยิบเม็ดยาออกมาในทันที แต่ตอบไปว่า “พวกนายมาวัดเอกดรรชนีก็นานแล้ว จิ้งฝ่าเป็นผู้ปกปักหมายเลขหนึ่งของวัด เมื่อก่อนรับผิดชอบเรื่องน้ำทุกคืนวัน แถมยังรับผิดชอบงานด้านความปลอดภัย มีคุณูปการ จิ้งควน ถึงนายจะตัวเล็ก แต่ตอนอาจารย์ไม่อยู่ก็มีผลงานคอยตรวจตราวัด ถือว่ามีคุณความดี จิ้งเจิน ถึงจะมาช้า แต่กวาดลานวัดทุกวัน ต้อนรับญาติโยม ปัดกวาดอุโบสถ ก็มีคุณความดีกับวัดเช่นกัน วันนี้อาจารย์จะให้รางวัลตามคุณความดี!”
พอได้ยินว่าจะได้รางวัลตามคุณความดี เจ้าสามตัวนี้พลันกระปรี้กระเปร่า
หมาป่าเดียวดายถามด้วยความแปลกใจ “อาจารย์ ท่านจะให้ของดีอะไรกับพวกเรา?”
ลิงเลิกเปลือกตาขึ้น ไม่ได้ขยับอะไรมากนัก ทว่าลมหายใจกระชั้นขึ้นอย่างชัดเจน
กระรอกตาเป็นประกายวาววับ ดูแปลกใจ แปลกใจอย่างยิ่ง ทั้งยังเฝ้
