’
หวังคุนยืนอยู่ข้างๆ ยิ้มเอ่ยว่า “เฉินเหว่ย นายมันโง่ จะแบ่งแต้มให้เหรอ? ฮ่าๆ…”
“จบเห่แล้ว จบแล้ว!” มีคนร้องขึ้นตาม ไม่มีใครคิดว่าบอลลูกนี้จะเกิดปาฏิหาริย์อะไรได้
คนจำนวนมากหันมามอง กอดอกคอยดู
ทุกคนผ่อนคลายลงแล้ว แต่มีคนยังไม่เป็นแบบนั้น นั่นคือหลู่เจิ้งกับฟางเจิ้ง!
ฟางเจิ้งมองหลู่เจิ้งตลอด บอลลูกนี้ส่งมากะทันหันเกินไป ทว่าฟางเจิ้งยังเฝ้ารอนิดๆ ว่าจะเกิดปาฏิหาริย์! หลู่ฮุยเคยบอกว่าขาหลู่เจิ้งไม่ได้พิการจริงๆ เขาเพียงแค่ต้องใช้เวลาค่อยๆ พักฟื้น ขอแค่พยายามฝึกฝนควบคู่ไปก็ยังมีความหวังจะฟื้นกลับมา แน่นอน หลู่ฮุยกับหลู่เจิ้งมองว่าคำพูดเหล่านี้เป็นข้ออ้างปลอบใจของหมอ อย่างน้อยหลู่ฮุยก็ไม่เชื่ออย่างเด็ดขาด
แต่ฟางเจิ้งเชื่อ! ดังนั้นเขาจึงเฝ้ารอให้เกิดปาฏิหาริย์ขึ้น!
