หลังทานอาหารเช้าเสร็จ ฟางเจิ้งพาหมาป่าเดียวดายตามหวังคุนออกจากบ้านมา เลี้ยวอยู่หลายที ก็เห็นเด็กหนุ่มสาวกลุ่มใหญ่รวมตัวกันตรงหน้าประตูโรงเรียน เมื่อหวังคุนมาถึงพลันสร้างเสียงฮือฮา หวังคุนคิดจะเชิดหน้าขึ้นตามจิตใต้สำนึก แสร้งทำเป็นว่าราชามาถึงแล้ว แต่ผลคือ…
“นั่นมันหมาสีขาวที่เล่นบาสตัวนั้นนี่!”
“หมาเงินที่แย่งบาสเฉินเหว่ย!”
“ถุย แกนั่นแหละหมาบ้ากาม ห้ามด่าไอดอลฉัน”
จากนั้นชายหญิงรุ่นเยาว์กลุ่มหนึ่งวิ่งกรูเข้ามา วิ่งผ่านหวังคุนไป หวังคุนถูๆ จมูก เงยหน้ามองฟ้า เก้อเขินมากทีเดียว…
ฟางเจิ้งข้างหลังเก้อกระดากยิ่งกว่า เด็กสาวกลุ่มนี้ผ่านเรื่องเมื่อวานมาก็ชอบหมาป่าเดียวดายกันมาก เดิมทีหมาป่าเดียวดายสง่าอยู่แล้ว ดูองอาจห้าวหาญ ผู้ชายมองว่าเท่ ผู้หญิงเห็นแล้วชอบยิ่งกว่าเดิม แต่หมาป่าเดียวดายตัวใหญ่เกินไป ไม่ว่าอย่างไรก็ยังทำให้คนยำเกรงอยู่ ดังนั้นพวกเด็กหนุ่มเลยล้อมดูหมาป่าเดียวดายเพื่อแสดงความกล้าหาญของตัวเอง ชี้นู่นชี้นี่ ติโน่นตินี่ไปเรื่อย
พวกเด็กสาวกลัวนิดๆ จึงมาล้อมเจ้าของหมาป่าเดียวดายแทน ฟางเจิ้ง!
เทียบกับหมาป่าเดียวดายแล้ว ฟางเจิ้งให้ความรู้สึกไม่มีพิษมีภัยกว่าเล็กน้อย แถมยังหล่อมากด้วย!
“ไต้
