้วยท่าทีลึกลับยากจะคาดเดา “มี มีแน่นอน! ทั้งยังมีประโยชน์มากด้วย!”
“มีประโยชน์ยังไง?” กระรอกถามต่อ
“เสแสร้งไง!” เด็กแดงกล่าวทีละคำ
กระรอก “#￥%…”
ความจริงแล้วฟางเจิ้งกำลังเสแสร้งอยู่จริงๆ แถมยังเลียนแบบคนโบราณ คนคนนั้นมีชื่อว่าเจียงจื่อหยา[1] เพียงแต่เจียงจื่อหยาหลอกเหวินหวัง ส่วนเขาหลอกคนธรรมดา
ฟางเจิ้งเข้าฌานแล้ว แม้เด็กแดงจะรู้สึกว่าฟางเจิ้งกำลังเสแสร้ง แต่เมื่อเป็นศิษย์เลยได้แต่ช่วยฟางเจิ้งหลอกลวง ดังนั้นเด็กแดงจึงมาข้างหินใหญ่ นั่งขัดสมาธิลงเช่นกัน ไม่ได้บำเพ็ญเพียรตระหนักรู้ธรรม แต่เหม่อลอย
กระรอกมานั่งบนหินก้อนเล็กข้างเด็กแดง เลียนแบบท่าทางของฟางเจิ้ง ก็มีความคล้ายคลึงอยู่หลายส่วน…เพียงแต่ว่าไม่นานก็ส่งเสียงกรนเบาๆ
เด็กแดงมองค้อนทันที ทำหน้ารังเกียจ!
…….
“พี่เหมิ่ง พวกเราจะไปไหน?” หลินเหล่ยที่กลัวนิดๆ มาตลอดตามอยู่ข้างหลัง ถามไปถามมา ในมือยังหิ้วนกฮาเซลเกราซ์ร่างแปลงของหลินจื้อเฉิงไว้ เพียงแต่ว่าจะถือแบบสบายๆ หลินจื้อเฉิงรู้สึกว่าปีกเขาใกล้จะถูกบิดจนหักแล้ว! ระหว่างทางด่าหลินเหล่ยไปหลายครั้ง ผลคือถูกเคาะหัวหลายที ถึงได้เข้าใจว่าหลินเหล่ยไม่เข้าใจว่าเขากำลังพูดอะไร ต่อจากนั้นจึงได้แต่เงียบเพื่อ
