ในเท่ากับเกิดใหม่ แรงกรรมชั่วทั้งหมดจะถูกชะล้างจนสิ้น แต่ถ้าทำผิดอีก สอนหลายครั้งไม่ยอมเปลี่ยนแปลง แรงกรรมจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ต้องเข้าประตูนรกอีกครั้ง ต้องรับความเจ็บปวดเพิ่มเป็นเท่าตัวเช่นกัน แน่นอน ตั้งแต่อดีตมายังไม่เคยมีใครกล้าเข้าไปในนรกอีกครั้งเลย…
ฟางเจิ้งอ่านความสามารถของประตูนรกจบแล้วก็แสยะปากยิ้ม อันนี้แรงอยู่นิดๆ! ไม่ใช่ประสบการณ์มายาของความฝันยามต้มข้าวฟ่าง แต่เป็นของจริงแท้แน่นอน! ใครถูกดึงเข้าไป ฟางเจิ้งคาดเดาว่าจุดจบจะต้องเจ็บปวดมากแน่ๆ
‘เอาเถอะ จากนี้ใครกล้าล่วงเกินอาตมา จะโยนเข้าไปกินอาหารชุดซะ’ ฟางเจิ้งหัวเราะเบาๆ พลางพึมพำในใจ
เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า แม้ชื่อเสียงวัดเอกดรรชนีจะมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ญาติโยมที่มากลับไม่เห็นเพิ่มขึ้นด้วย ฟางเจิ้งไม่รู้จะทำอย่างไรเหมือนกัน วัดเอกดรรชนีกันดารเกินไปจริงๆ ข้างหลังเป็นภูเขาใหญ่ไร้ร่องรอยคน ผ่านภูเขาใหญ่ไปก็เป็นอีกประเทศหนึ่ง คนประเทศนั้นคงไม่มาไหว้พระที่นี่อยู่แล้ว ข้างหน้าเป็นไร่นาและหมู่บ้านต่างๆ อำเภอที่อยู่ใกล้สุดคืออำเภอซงอู่ จากนั้นเป็นเมืองเฮยซาน อย่าว่าแต่อำเภอซงอู่เลย ต่อให้เป็นเมืองเฮยซาน จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีรถไฟความเร็วสูง มีเพียง