ทธิ์มาแล้ว กองทัพราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์สามารถใช้โชคชะตาอาณาจักรวางค่ายกลใหญ่ได้ เคยทำให้เผ่าปีศาจลำบากหนัก แต่นั่นคือกองทัพ มีคนมากมายนับไม่ถ้วน แต่นี่เจ้าหนุ่มที่ชื่อผานกู่ผู้นี้กลับสามารถวางค่ายกลได้เพียงลำพัง! ยิ่งไปกว่านั้น ค่ายกลนี้ยังแฝงด้วยกลไกโจมตีหลากหลาย ซับซ้อนกว่าค่ายกลของราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์มาก เรียกได้ว่าฟ้ากับเหวเลย
“สมควรตาย!”
ใจของจ้าวปีศาจผิงเทียนเริ่มสั่นคลอน เขารู้วาหายนะได้มาถึงแล้ว จ้าวปีศาจชื่อเอ๋อยกหางทั้งสามขึ้น เส้นขนมากมายนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาราวกับฝนธนู แฝงพลังปีศาจเต็มเปี่ยม ทะลวงเปลวไฟพุ่งเข้าสู่แสงดาบ แต่ยังไม่ทันแตะต้องเจียงฉางเซิง ก็ถูกแสงดาบสังหารจนหมดสิ้น เขาเงยหน้าขึ้น กะโหลกที่ฝังบนหน้าผากลุกไหม้ด้วยเปลวไฟสีคราม
จ้าวปีศาจผิงเทียนกัดฟันทนต่อความเจ็บปวดจากไฟลวกและสายฟ้าฟาด อัดพลังปีศาจในร่างลงสู่ดาบกระดูก เตรียมปลดปล่อยการโจมตีเต็มพลัง การเคลื่อนไหวของพวกมันทั้งหมดอยู่ในสายตาของเจียงฉางเซิง ซึ่งแน่นอนว่าเขาไม่มีทางปล่อยโอกาสให้พวกมันรอด!
ในดวงตาเจียงฉางเซิงวาบขึ้นด้วยจิตสังหาร พร้อมหันตัวกลับ กระบี่เอกภพทั้งสามสิบหกเล่มที่กำลังหมุนด้วยความเร็วสูงหยุดลงแทบจะพร้อมกัน ค่ายกลกระบี่พลันหดตัวรุนแรง กระเพื่อมน้ำทะเลไปทั้งผืน
จ้าวปีศาจผิงเทียนกับจ้าวปีศาจชื่อเอ๋อสีหน้าเปลี่ยนทันที แววตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น พวกเขารู้สึกได้ว่ามิติรอบกายกำลังบีบอัดร่างเนื้อ ควา
