ูทุกวันไม่แน่นอนหรอก”
“ถ้าอย่างนั้น…ช่วยเปิดเร็วหน่อยได้ไหมครับ?” ผู้ชายลังเลอยู่ชั่วครู่จึงค่อยถาม
ฟางเจิ้งอึ้งไป ก่อนพูดยิ้มๆ ว่า “ได้แน่นอน ประสกอยากให้เปิดกี่โมงล่ะ?”
“หกโมงได้ไหมครับ?” ผู้ชายถาม
ฟางเจิ้งงงงวย เช้าขนาดนั้นเลย? ถึงตอนกลางวันทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือหลังผ่านหน้าหนาวจะยาวนานขึ้นเรื่อยๆ ท้องฟ้าสว่างเร็ว แต่หกโมงเช้านี่ก็ยังเช้าไปหน่อย ทว่าพอเห็นความลำบากใจและความปรารถนาเสี้ยวหนึ่งในแววตาผู้ชายคนนี้แล้ว ฟางเจิ้งก็ยังพยักหน้า “ได้”
“ขอบคุณมากครับหลวงพี่” ผู้ชายถอนหายใจ พาเด็กหญิงจากไป
ฟางเจิ้งมองแผ่นหลังสองคนนี้พลางเปิดเนตรสวรรค์เงียบๆ แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับสองคนนี้ จึงเปิดเนตรปัญญา ทว่าก็มองไม่เห็นอะไรอีก…
ฟางเจิ้งส่ายหน้าน้อยๆ ไม่ได้สนใจอะไร
หลายวันมานี้ เด็กแดงจะออกไปเรียกฝนตอนกลางคืน หมู่บ้านแห้งแล้งหลายแห่งใกล้เคียงต่างได้รับฝนกันหมด เขาใช้วิชาเหนื่อยจนไม่ทำงานอะไรแล้ว ทุกวันจะนอนหลับจนตื่นเองตามธรรมชาติ ช่วงนี้มีชีวิตสุขสบายขึ้นมาก กับเรื่องนี้ฟางเจิ้งก็ไม่สนใจเขาด้วย ตรงกันข้ามกลับวางภาชนะรับน้ำไว้จำนวนมากในลานเพื่อรองรับน้ำฝน แล้วเอาไปใส่ในโอ่ง ดื่มแล้วมีรสชาติเหมือนกันทุกปร
