น” มาวัดคงไม่พ้นมาไหว้พระขอพร ฟางเจิ้งย่อมเชิญเข้ามา
ทว่าสิ่งที่ฟางเจิ้งแปลกใจคือผู้ชายไม่เดินเข้าไปข้างใน แต่ลังเลอยู่ชั่วครู่ แล้วถามฟางเจิ้งว่า “ขอถามหน่อยครับเจ้าอาวาส ที่นี่…ศักดิ์สิทธิ์จริงๆ เหรอครับ?”
“จริงใจก็จะสัมฤทธิผล” ฟางเจิ้งเคยเจอคำถามแบบนี้มาเยอะแล้ว จึงตอบไปทันที
ผู้ชายพยักหน้าก่อนจูงเด็กหญิงเข้าไปในวัด เห็นต้นโพธิ์เขียวชอุ่มต้อนรับ ด้วยผลจากพระธรรมของป้ายวัด ความกลัดกลุ้มในใจเขาสงบตามไปไม่น้อย เด็กหญิงก็ไม่กลัวอีก แถมยังแอบส่งยิ้มให้ฟางเจิ้ง
ฟางเจิ้งยิ้มตอบบางๆ
ผู้ชายพาเด็กหญิงมาที่หน้าอุโบสถ มองป้ายหน้าประตู นัยน์ตามีความลังเลวูบผ่าน
ฟางเจิ้งพูดเสียงเบา “ธูปชั้นดีกับธูปธรรมดาต่างกันเพียงรูปลักษณ์ จริงใจหรือไม่ไม่เกี่ยวกับธูป จิตใจถึง ก็จะถึงเอง”
ผู้ชายถอนหายใจโล่งอก มองฟางเจิ้งด้วยความซึ้งใจแวบหนึ่งแล้วพาเด็กหญิงเข้าอุโบสถ จากนั้นพูดเสียงต่ำ “พ่อทำยังไง ลูกทำตามพ่อ เข้าใจไหม?”
“อืม” เด็กหญิงพยักหน้าอย่างว่าง่าย
ผู้ชายจุดธูป พาเด็กหญิงคุกเข่าลง อธิษฐานอะไรอยู่เงียบๆ เสร็จแล้วจึงพาเธอออกจากอุโบสถ ถามฟางเจิ้งว่า “หลวงพี่ ขอถามหน่อยว่าวัดเปิดประตูเวลานี้ทุกวันเลยเหรอครับ?”
ฟางเจิ้งตอบ “เวลาเปิดประต
