้ว”
ทุกคนได้ยินดังนั้นก็พลันวิ่งออกไป
ไม่เพียงแค่บ้านเซี่ยตงเซิน ในหลายๆ บ้านต่างมีแขกอยู่ เมื่อได้กินบ๊ะจ่างของฟางเจิ้งแล้วต่างพูดกันยกใหญ่ว่าอยากจะซื้อ
แต่คนเหล่านี้วิ่งออกมายืนอยู่บนถนน อาบแดดอยู่นาน บางคนแทบจะเป็นไข้แดดแล้ว แต่ยังไม่เห็นวี่แววหลวงจีนที่แจกบ๊ะจ่างเลย บางคนใจร้อนรอไม่ไหวแล้ว จึงเริ่มตามหาในหมู่บ้าน พอตามหา บางคนที่ไม่เคยชิมบ๊ะจ่างก็แปลกใจ เมื่อได้ลองชิมบ๊ะจ่างดูบ้างต่างก็เข้ามาร่วมการตามหาฟางเจิ้งครั้งใหญ่ด้วยทันที
ผลคือหาจนทั่วหมู่บ้านแล้วก็ยังไม่มีวี่แววฟางเจิ้ง ทว่าทุกคนไม่ยอมแพ้ กลับมีความสนใจยิ่งกว่าเดิม!
………………………………………..….
