กระรอกได้ยินดังนั้นก็พูดอย่างไม่พอใจนิดๆ “ศิษย์น้อง นายอย่าทำให้คนอื่นเขาหมดสนุกได้ไหม? อาจารย์ ท่านบอกเขาทีว่านี่คือของจริง ไม่ใช่ของปลอม”
ฟางเจิ้งตบหัวกระรอก “พวกนายนี่นะ ทำไมต้องจริงจังด้วย? นี่เป็นแค่ประเพณีอย่างหนึ่งเท่านั้น หลายครั้งประเพณีในขนบธรรมเนียมก็ไม่ได้จริงเสมอไป แต่มันมีความหมายโดยรวมดี เหมือนอย่างที่ว่าไว้ว่าในใจมีความหวังมากๆ ความหวังก็จะมาถึง น้ำจากต้นเฮาจื่อพรมบนตัว ก็ไม่แน่ว่าจะชะล้างเคราะห์ร้ายได้จริงๆ แต่มันเป็นการแสดงเป็นนัยต่อจิตใจผู้คนว่าชีวิตในวันข้างหน้าจะดีกว่านี้ ดังนั้นในใจผู้คนจึงมีหวัง ความกลัดกลุ้มและลำบากยากแค้นในวันวานน้อยลง จิตใจดีขึ้น ก็ย่อมมีอนาคตที่ดีขึ้น ชีวิตก็จะดีขึ้นตามไปด้วย”
“เอ่อ อาจารย์ พูดแบบนี้ก็หมายความว่านี่ชะล้างเคราะห์ร้ายไม่ได้เหรอ?” กระรอกผิดหวังเล็กน้อย
ฟางเจิ้งกดหน้าอกกระรอก “นายเชื่อ มันคือจิตวิญญาณ นายไม่เชื่อ มันไม่ใช่จิตวิญญาณ ทุกอย่างอยู่ที่ใจ เมื่อเตรียมรับความสุขตลอดเวลา นายจะได้รับแต่ความสุขไปชั่วนิรันดร์ ถ้าคิดถึงแต่ความลำบากในอดีต นายจะมีชีวิตอยู่ในความลำบากตลอดไป การพรมน้ำนี่เป็นเพียงเหตุผลเพื่อให้นายลืมความลำบากและเริ่มวันใหม่ก็เ