กคนเลย”
“อะไรนะ? หลวงจีนให้ของกับชาวบ้าน? นะ…นี่มันแปลกจริงๆ ผมเห็นหลายวัดมีแต่รับไม่เคยให้” ระหว่างพูดอยู่นี้ ผู้ชายสวมเสื้อเชิ้ตดอกไม้เดินออกมาจากในบ้าน ตักข้าวชามหนึ่งแล้วเดินเข้าไปใหม่
เซี่ยตงเซิงที่ขาไม่คล่องแคล่วเดินกะเผลกตามเข้าไป วางโต๊ะใหญ่ตัวหนึ่งบนเตียงเตาในห้อง และยังมีโต๊ะกลมวางบนพื้น ตอนนี้มีแขกนั่งเต็ม
เซี่ยตงเซิงขาพิการมานานแล้ว แต่ถึงตัวจะพิการแต่ปณิธานไม่ ในเมื่อร่างกายยากจะทำงานหาเงิน เช่นนั้นก็ใช้สมอง แม้ทุกคนจะหัวเราะเขาว่าไม่รู้จักอักษรแต่คิดจะใช้สมองก็ตาม แต่ว่าสุดท้ายเขาก็ยังหาช่องทางเลี้ยงชีพได้จริงๆ นั่นคือเปิดร้านขายออนไลน์ แม้กิจการจะไม่ถือว่าดี ทว่าการเลี้ยงครอบครัวก็ไม่ใช่ปัญหา
…………………
[1] ผานฮู่ เป็นสุนัข บ้างว่ากลายเป็นคนได้ บ้างว่าเป็นหัวสุนัขตัวเป็นคน
