เดียวกันที่เท้าเหยียบความว่างเปล่า เขาร้องในใจ ‘แย่แล้ว!’ พริบตานั้นในความคิดว่างเปล่า เหลือเพียงร่างเงาหลิวเอวี่ยนชัดเจน เส้นผมยาวประบ่า สุภาพเรียบร้อย
ขณะเฮ่อหมิงกำลังสิ้นหวังนั้น มีมือใหญ่ข้างหนึ่งพลันดึงเขาขึ้นไปจากข้างบน คว้าที่ข้อมือเขาก่อนรู้สึกตัวเบา ราวกับถูกรถเครนจับไว้ แล้วถูกเหวี่ยงขึ้นไปตามกำลัง ตอนนั้นเขาเพิ่งเห็นชัดว่าคนที่ช่วยเขาคือฟางเจิ้งจีวรขาว ยิ้มประหนึ่งแสงตะวัน!
เมื่อยืนอยู่บนพื้น เฮ่อหมิงมองฟางเจิ้งอึ้งๆ “หลวงพี่ ทำไมท่านถึงอยู่ที่นี่?”
ฟางเจิ้งยิ้มเล็กน้อย ประนมสองมือกล่าว “อมิตาพุทธ อาตมาผ่านทางมาพอดีเลยถือโอกาสช่วยก็เท่านั้น”
“หัวหน้าเฮ่อ คุณไม่เป็นไรนะ?” พวกเสี่ยวหูจื่อวิ่งเข้ามา เหตุการณ์เมื่อครู่กะทันหันเกินไป ทุกคนต่างมึนงง ทำอะไรไม่ทัน และก็ไม่รู้ด้วยว่าควรทำอะไร ตอนนี้ได้สติกลับมาก็ยิ่งตกใจกว่าเดิมจนเหงื่อเย็นซึมไปทั่วร่าง! ถ้าเมื่อครู่ไม่ได้หลวงจีนตรงหน้า เฮ่อหมิงต้องตายแน่!
เฮ่อหมิงไม่เป็นไร แต่แววตาที่ทุกคนมองฟางเจิ้งกลับเหมือนมองสัตว์ประหลาด รถม้ามีแรงเฉื่อยมากขนาดนั้น เฮ่อหมิงถูกชนปลิว ทุกอย่างคือวิกฤตที่ไม่เลวร้ายไปกว่านี้อีกแล้ว! ทว่าหลวงจีนรูปนี้กลับเหมือนออกมาจากอากาศ ใช้เท้าถีบรถม้าทีหนึ่ง รถม้ากลับจอดสนิท! ก่อนจะพลิกมือคว้าเฮ่อหมิงดั่งถือลูกเจี๊ยบขึ้น ทุกอย่างราวกับภาพยนตร์ฮอลลีวูด ทำให้หวาดเสียว แต่กลับบ้าระห่ำเต็มสิบ! น่าตื่นตกใจ!
เฮ่อห
