่ จะสั่งสอนยังไงก็เรื่องของหลวงพี่ เธอไปยุ่งอะไรด้วย?”
สรุปคือเหยาอวี่ซินไม่เชื่อเลย แต่เชิดหน้าขึ้นพูดว่า “หรือว่าที่ฉันพูดไม่ถูก? หลวงพี่ ท่านว่าฉันพูดถูกไหม?”
เด็กแดงยิ้มเจ้าเล่ห์ นานขนาดนี้แล้วเพิ่งเคยเห็นคนสยบไอ้สารเลวหัวโล้นนี่ได้ เขาตัดสินใจแล้วว่าจะตามสีกาคนนี้ อย่างน้อยก็ไม่ถูกรังแก
ฟางเจิ้งชำเลืองตามองเด็กแดงทีหนึ่งก่อนส่ายหน้าเล็กน้อย “สีกา นักบวชกินเนื้อไม่ได้ จากนี้อย่าพูดแบบนี้อีก ส่วนเขา สีกาชอบสอนก็สอนไป อาตมาไม่ยุ่ง”
ผู้ใหญ่บ้านเหลยเห็นบรรยากาศไม่ค่อยดีจึงรีบเบี่ยงประเด็น “เอาล่ะๆ ทุกคนพูดน้อยๆ หน่อย ไปเถอะ อีกเดี๋ยวจะเริ่มฉลองตอนเย็นแล้ว”
ดังนั้นกลุ่มคนจึงเดินเข้าหมู่บ้าน เดินไปได้ครู่หนึ่งก็มาถึงกลางหมู่บ้าน เป็นสี่แยกทางไขว้กัน พื้นที่ตรงนี้ราบเรียบ ทั้งยังกว้างมาก ตรงกลางมีกองไฟจำนวนหนึ่ง อาสาสมัครกับชาวบ้านกำลังช่วยงานกันอยู่
พวกฟางเจิ้งมาแล้วก็ได้ยินเสียงไก่บินสุนัขกระโดด ก่อนมีคุณยายหลายคนหิ้วไก่สองตัวเดินออกมาอย่างมีความสุข
เห็นแบบนั้นเฮ่อหมิงก็รีบวิ่งเข้าไป ร้องเรียกไว้ “คุณยายครับๆ! อย่าๆๆ! อย่าฆ่าไก่นะครับ! พวกเราคุยกันแล้วนี่ พวกเรามาจุดกองไฟสนุกๆ กันก็พอ ถ้ายายฆ่าไก่ จากนี้พวกเราไม่กล้ามาอีกแล้วนะครับ”
“บ่ะ หัวหน้าเฮ่อ พวกคุณลำบากส่งน้ำเลี้ยงชีวิตมาให้พวกเรา พวกเราฆ่าไก่สองตัวเลี้ยงพวกคุณจะเป็นอะไรไป? พวกเรายากจน แต่ต่อให้เราจนกว่านี้ ก็ยังเอาไก่สองตัว
