ต่อมาเขามองคำแนะนำประโยคหนึ่งพลางสะอื้นไห้ ใช้บุญกุศลสิบ! หรือพูดได้ว่าอภินิหารระดับอย่างเรียกลมเรียกฝน อย่างต่ำๆ ต้องใช้บุญกุศลสิบแต้ม! บุญกุศลที่ได้มาจากภารกิจครั้งก่อนใช้ได้สิบครั้งเท่านั้น! วินาทีนั้นฟางเจิ้งเศร้าใจมาก…
“บุญกุศลก็เสียไปแล้ว มาเถอะ ให้อาตมาดูหน่อยว่าอภินิหารอะไร!” ฟางเจิ้งถลึงตาโต มองภาพในความคิด
ต่อมามีอักษรใหญ่เปล่งแสงทองวาววับสี่ตัวลอยออกมา “ดอกไม้บานทันใด!”
ดอกไม้บ้านทันใด หนึ่งความคิดดอกไม้บาน กระตุ้นความเร็วในการเติบโตของพืชได้ถึงที่สุด ถึงขั้นพริบตาเดียวดอกไม้บานและร่วงโรย เร่งให้สุก เพิ่มความเร็วในการขยายพันธุ์
‘เอาเถอะ นี่จะให้อาตมาไปเป็นคนสวนรึไง?’ ฟางเจิ้งยิ้มแห้งๆ ในใจ
แม้อภินิหารนี้จะลวงหลอกอยู่นิดๆ แต่ฟางเจิ้งไม่คิดจะสิ้นเปลือง หยุดสุ่มอภินิหารชั่วคราวไปก่อน เขาออกจากอุโบสถจะออกไปดูไผ่หนาว
ก็ได้ยินเสียงเด็กแดงโวยวายเสียงดัง “อาจารย์ ศิษย์หิวแล้ว ทำอะไรมาให้กินหน่อยได้หรือไม่? ไม่เช่นนั้นจะอารมณ์ไม่ดี คิดไม่ออก!”
ฟางเจิ้งได้ยินเสียงเด็กนี่แล้วอยากจะเข้าไปตบมันสักสองทีจริงๆ ด้วยความจำใจ สุ่มอภินิหารเรียกลมเรียกฝนไม่ได้จึงยังต้องหวังพึ่งเด็กแดง เขาแค่แค่นเสียงหึๆ สองทีแล้วให้ลิงไปทำอาหาร
ลิงได้ยินแบบนั้นพลันปากเบี้ยว “ศิษย์น้องสี่ นายทำเอาไม่ได้รึไง?”
“ไม่ได้ ข้ากำลังคิดถึงปัญหาเรียกลมเรียกฝนอยู่ จะแบ่งใจไปได้อย่างไร? รีบไปทำอาหารเถอะ! วันนี้ข้าอยากกิ
