ทว่าหวงเหรินกลับส่ายหน้าสุดชีวิต “ไม่ใช่หรอก พี่ใหญ่เฉินไม่เคยโกหก เขาบอกว่ามีก็ต้องมี!”
“เฮ้อ…” อีกฝั่งจนปัญญาเหมือนกัน
สุดท้ายก็กลับไปช่วงแรกเริ่มอีกครั้ง ตอนหวงเหรินเพิ่งเกณฑ์ทหาร
“อมิตาพุทธ…” ฟางเจิ้งเห็นถึงตรงนี้ก็เข้าใจทุกอย่างแล้ว ชีวิตของชายชราสองคน หนึ่งปกป้องเขาตลอดชีวิต อีกหนึ่งตามหาเพื่อทดแทนบุญคุณไปชั่วชีวิต!
นี่คือคำสัญญาระหว่างทหารชราสองคนนี้ ระหว่างผู้ชาย ระหว่างพี่น้อง!
ทว่าสุดท้ายเฉินต้าซานก็หลอกหวงเหริน แต่หวงเหรินกลับยึดมั่นจะตามหาหมู่บ้านปลาผุดที่ไม่มีอยู่จริง ไม่ใช่ว่าเขาโง่ แต่เขาไม่เคยละทิ้งคำสัญญาต่อเฉินต้าซาน แม้ความหวังจะเป็นศูนย์ก็จะตามหาต่อไป นี่คือความยึดมั่นที่แทบจะเรียกว่าโง่
“อาจารย์ พวกเขาเป็นคนเขลา” เด็กแดงด่าอีกรอบ เพียงแต่ดวงตากลับชื้นๆ เขาไม่สนความเป็นตายของหนึ่งคน และก็ไม่สนใจว่าใครจะตาย สิ่งที่มหาราชาปีศาจศรัทธาคือกฎธรรมชาติ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ฆ่าคนก็เป็นแบบนั้น แต่ว่าสิ่งที่เฉินต้าซาน หวงเหรินรวมถึงสหายร่วมรบทุกคนกระทำกลับเป็นสิ่งนอกเหนือกฎธรรมชาติ เขาไม่เข้าใจสิ่งนี้ กระทั่งไม่ปฏิบัติตามกฎธรรมชาติ ดูเหมือนโง่ โง่จนเขาอยากด่าแม่! แต่กลับทำให้เขาปวดใจ ความรู้สึกที่ไม่เคยมีมาก่อนผุดขึ้นในใจ รสชาตินั้นไม่ค่อยสบายนัก รู้สึกปวดดวงตานิดๆ
ฟางเจิ้งไม่สนใจเด็กแดง แต่เดินมาอยู่หน้าเตียงผู้ป่วยหวงเหริน โค้งตัวเล็กน้อย กล่าวเสียงเบา “หวงเหริน กลับไปเป็นท
