นสองปีไท่เหอที่แปด
จางอิงมาถึงโรงเตี๊ยมเบาใจ เสี่ยวเอ้อร์เดินมาหาทันที และพาเขาขึ้นไปชั้นสองโดยไม่ได้ทำให้แขกคนอื่นๆ ตื่นตกใจ
เซียวปู้ขู่กำลังเช็ดโต๊ะอยู่ ถอนหายใจแล้วเช็ดต่อไป
เวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป ภายในห้องพักห้องหนึ่ง
จางอิงมีสีหน้าเคร่งเครียด เขาวางจอกสุราลงถามว่า “จริงหรือ”
ชายชุดน้ำเงินนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขากล่าวว่า “อืม ข้าจะรอท่านอยู่ที่นี่ ท่านนำเงื่อนไขของข้าไปแจ้งต่อมรรคาจารย์ หากว่าไม่พอใจยังสามารถหารือกันได้อีก”
จางอิงมีสีหน้าลังเล
ชายชุดน้ำเงินพูดต่อว่า “มรรคาจารย์ยิงตะวันเรืองนามทั่วหล้า จะต้องไปล่วงเกินเผ่าปีศาจเป็นแน่ หากเขาต้องแบกรับสิ่งที่ต้องจ่ายเพียงลำพัง มิสู้เข้าร่วมกับฟ้าไพศาล และฟ้าไพศาลก็สามารถรับต้าจิ่งเอาไว้ได้ทีเดียวและยังคงรักษาการปกครองของฮ่องเต้ต้าจิ่งเอาไว้ เพียงต้าจิ่งส่งบรรณาการมาตามเวลาที่กำหนดเป็นพอ”
เขาหยุดพูดไปพักหนึ่ง แล้วบอกว่า “เทพสงครามแห่งราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เป็นผู้นำของฟ้าไพศาล เปิดรับผู้แข็งแกร่งจากทั่วใต้หล้าอย่างกว้างขวาง เป็นความหวังสุดท้ายของเผ่ามนุษย์เมื่อเผ่าปีศาจรุกราน ฟ้าไพศาลคือกลุ่มก้อนที่มีความรู้ความสามารถที่สุด”
“ตกลง ข้าจะไปสอบถามท่านมรรคาจารย์ดู”
จางอิงลุกขึ้น พลางเอ่ยเข้าประสานมือคำนับแล้วจากไปอย่างรวดเร็ว
ชายชุดน้ำเงินโล่งอก เขามองไปยังขอบฟ้าพึมพำว่า “มรรคาจารย์อย่าได้ทำให้ข้าผิดหวัง เผ่ามนุษย์ต้องการท่าน”
ฟ้าโปร่งอา
