กาศสดชื่น ช่วงสิบวันที่สองเดือนสิบ
เจียงฉางเชิงขมวดคิ้ว
เขาเพิ่งพยากรณ์ดูอีกครั้ง พบว่ามูลค่าของผู้แข็งแกร่งที่สุดในแถบทะเลใกล้ๆ ทวีปชีพจรมังกรสูงถึงสิบสามล้าน และได้รู้แล้วว่าปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุดซึ่งอยู่ในขอบเขตที่รู้ได้ก็มีมูลค่าสูงถึงหนึ่งร้อยสิบล้าน
เมื่อเทียบกับหนึ่งปีก่อน มูลค่าของปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุดเพิ่มขึ้นสิบล้านแต้ม และปีศาจที่มีมูลค่าร้อยล้านแต้มตนนั้นก็ยังคงอยู่
ซึ่งก็หมายความว่าสองปีมานี้ มีปีศาจน่าน่าหวาดกลัวซึ่งมีมูลค่ามากกว่าร้อยล้านแต้มเซ่นไหว้ปรากฏตัวขึ้นในขอบเขตที่รู้ได้ถึงสองตน
แม้ว่าขอบเขตการตรวจจับของระบบจะขยายออกเรื่อยมา แต่ก็มีความเป็นไปได้อย่างยิ่งว่าอีกฝ่ายนั้นกำลังพุ่งเป้ามาที่เขา
ซึ่งนี่ไม่ใช่เรื่องดีเลย
มูลค่าแต้มเซ่นไหว้ของเจียงฉางเชิงในเวลานี้ก็เพิ่มขึ้นจนถึงเก้าสิบล้าน เรื่องนี้ทำให้เขาเกิดความรู้สึกอย่างหนึ่งที่คล้ายได้กลับไปตอนเป็นหนุ่มที่เคยเผชิญหน้ากับหอมังกรมาหายาน
ช่างรู้สึกตึงเครียดนัก!
เวลานี้ เจียงฉางเชิงทำได้เพียงภาวนาให้พวกมันมาถึงให้ช้าที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
เรื่องยิงตะวันแม้จะนำมาซึ่งแต้มเซ่นไหว้ที่เพิ่มพูนขึ้นเหมือนกับระเบิด แต่ในเวลาเดียวกันก็ทำให้เขากลายเป็นเป้าล่อลูกธนูซึ่งนี่ก็คือผลลัพธ์ของการโดดเด่นเกินไป
แต่เจียงฉางเชิงกลับไม่ได้สำนึกเสียใจ เพราะสำนึกเสียใจก็ไร้ประโยชน์ มิสู้มองไปข้างหน้าดีกว่า
ในวันนี้ จางอิงมาหา
เขาคารว
