แต่ว่าหมูป่าในตอนนั้นมีการบาดเจ็บล้มตายด้วย พอได้ยินเสียงปืนเลยกลัวและวิ่งหนีไป ดังนั้นพวกชาวบ้านจึงใช้กลยุทธ์ไพ่นกกระจอก จุดประทัดใส่ไปในกระบอกให้เกิดเสียงดังปุงปัง เคาะฆ้องทองแดง ตะโกนเสียงดัง จุดไฟ โดยพื้นฐานแล้วจะกันการรุกรานของหมูป่าได้
แต่ภายหลังทั่วประเทศห้ามใช้ปืน ไม่ว่าจะสร้างเองหรืออะไรก็ตามล้วนถูกริบไปหมด หมู่บ้านไม่มีปืน หมูป่าพลันเก่งกาจขึ้นมา เจอกับประทัด ดอกไม้ไฟ ฆ้องทองแดงหรือคนเหยียบหญ้า ตอนแรกก็ยังกลัวนิดๆ ต่อมารู้ว่าของพวกนี้ทำอะไรตนไม่ได้ เมื่อชินแล้ว ฝูงหมูป่าจึงทำใต้ภูเขาเป็นยุ้งข้าวบ้านตน ฤดูใบไม้ผลิมา ฤดูร้อนมา ใบไม้ร่วงมายิ่งกว่า ทำให้ชาวบ้านท้องถิ่นเสียหายจนทุกข์ใจอย่างยิ่ง
ฉะนั้นผู้คนจึงเริ่มวางกับดัก วางยารับมือกับหมูป่าเหล่านี้
ทว่าต่อมาหมูป่าถูกจัดเป็นสัตว์คุ้มครอง จะฆ่าหมู? ได้ ต้องได้รับพิจารณาสั่งการ ได้รับโควตาการล่าหมูถึงทำการล่าโดยมีปริมาณได้ แต่โควตานั้นไม่ใช่ได้มาง่ายๆ ไม่กี่คนที่ได้มาเหล่านั้นเทียบกับฝูงหมูป่ากลุ่มใหญ่แล้วเหมือนกับน้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ
ที่สำคัญคือด้วยความที่หมูป่าไม่มีศัตรูทางธรรมชาติ แพร่พันธุ์เก่งมาก ความเร็วในการแพร่พันธุ์เหนือกว่าจินตนาการของพวกมนุษย์
ทุกปีเมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง พวกหมูป่าที่จำศีลหน้าหนาวในที่ราบที่โอบด้วยภูเขาเหล่านั้นจะรวมตัวกันลงเขามาหลังจากหิวเป็นเวลานาน และนั่นหมายความว่าชาวบ้านซวยแล้ว ถ้าไม่รักษาไร่นาผืนใหญ
