นเลวร้ายได้หรือไม่…
“จิ้งฝ่า เดี๋ยวนายไปหาฝูงหมูป่านั่น” ฟางเจิ้งสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วเอ่ยอย่างจริงจัง
หมาป่าเดียวดายตอบทันที “วางใจเถอะอาจารย์” หมาป่าเดียวดายดมกลิ่นไปรอบๆ ก่อนแสยะปาก “หมูบ้าพวกนี้รมควันกลิ่นเหม็นเน่าทั้งตัว แถมยังรวมกลุ่มกันอีก ห่างไปไม่กี่ลี้ยังได้กลิ่นเหม็นชัดจากตัวพวกมันเลย อาจารย์ ตามไป!”
พูดจบหมาป่าเดียวดายก็เริ่มวิ่ง
ฟางเจิ้งยิ้มแห้งๆ “นายวิ่งช้าหน่อย อาตมาตามนายทันทุกครั้งไม่ได้”
หมาป่าเดียวดายได้แต่วิ่งช้าลง เด็กแดงข้างๆ ว่า “อาจารย์ ท่านคืนพลังข้าเถอะ ข้าจะพาท่านเหาะไปก็จบแล้วไม่ใช่หรือ? หมูป่าฝูงเดียวจะอะไร แค่ไม่กี่วิข้าก็จัดการปัญหาของพวกมันได้แล้ว!”
ฟางเจิ้งได้ฟังแบบนั้นก็สนใจนิดๆ เด็กแดงเป็นราชาปีศาจ ชำนาญเรื่องการเจรจากับสัตว์ปีศาจที่สุด แม้หมูป่าจะไม่ใช่สัตว์ปีศาจ แต่ก็เป็นชนิดเดียวกันไหม?
แต่ฟางเจิ้งไม่ได้ตอบเด็กแดง เพียงแค่ก้มหน้าวิ่งไป วิ่งไปได้สองชั่วโมง เขาข้ามภูเขาลูกหนึ่งเข้าไปในที่ราบกลางภูเขาโอบล้อม เห็นบางสิ่งฝูงหนึ่งนอนหมอบดำๆ อยู่ข้างหน้า เมื่อมองผ่านแสงจันทร์ นั่นคือหมูป่า! เจ้าพวกนี้เกลือกกลิ้งอยู่ในโคลน บ้างนอนหมอบอยู่ในหญ้าข้างๆ และยังมีบางตัวมุดเข้าไปในถ้ำ
“อาจารย์ ตอนนี้เอาไงดี?” หมาป่าเดียวดายถาม
ฟางเจิ้งตอบ “พวกนายรออยู่นี่ อาจารย์จะไปดูเอง ถ้ากล่อมพวกมันได้จะดีที่สุด ถ้าไม่ได้ค่อยหาวิธีอื่น”
ถึงอย่างไรฟางเจิ้งก็เป็นนักบวช การฆ
