างเจิ้งก็ไม่หวังให้เด็กแดงลงมือเช่นกัน บ้านตนเกิดปัญหา เขาเป็นเจ้าอาวาสย่อมออกมาแก้ หรือว่าจะให้ลูกศิษย์วิ่งเต้นจัดการ? ที่สำคัญคือฟางเจิ้งไม่วางใจเด็กแดงเลย! เด็กนี่ดูเหมือนเด็ก ถ้าละเลยไม่สนใจ หมาป่าเดียวดายร้อยตัวก็ไม่เท่าพลังทำลายล้างของเขาคนเดียว!
โจวอู่คำราม เดิมทีคิดว่าชาวบ้านพวกนี้จะว่าง่ายลง แต่พวกชาวบ้านกลับหยิบจอบ อีเต้อปักลงบนพื้นดิน ความหมายชัดเจนมาก เชื่อไหมว่าจะฝังแก?
เก๋อเยี่ยนก็กลัวนิดๆ เหมือนกัน เหมือนดั่งที่ว่าไว้ว่าเท้าเปล่าไม่กลัวสวมรองเท้า พวกเขาเป็นคนสวมรองเท้าก็ยังต้องกลัวคนจนพวกนี้
ฟางเจิ้งเห็นแบบนั้นจึงรีบพูด “อมิตาพุทธ ทุกท่านใจเย็นก่อน แค่หน่อไม้เล็กน้อยเอง ทำไมต้องทำแบบนี้?” ปากว่าแบบนี้ แต่ในใจเคลื่อนความคิด เปิดอิทธิวิถี! ทว่าครั้งนี้ไม่มีระบบแอบช่วยแล้ว เลยได้แต่ปล่อยให้เป็นไปตามชะตาฟ้าลิขิต หวังว่าจะมีประโยชน์บ้าง!
…………………….