เปรียบได้กับว่าคุณเล่นเกม LOL เก่ง ถึงฉันจะไม่เข้าใจเกมนี้และเล่นไม่เป็นด้วย แต่ถอดปลั๊กไฟคุณได้ นั่นไม่ผิด!
ฉะนั้นแล้วเด็กแดงเลยเศร้าใจ ใช้ฤทธิ์ไม่ได้ แล้วจะเรียกข้าวมายังไง?
ลิง หมาป่าเดียวดาย กับกระรอกมองอยู่นาน ถึงจะไม่เข้าใจอยู่บ้าง แต่ฟังคำพูดของเด็กแดงกับฟางเจิ้งเข้าใจ ทำให้เข้าใจคร่าวๆ แล้ว และสถานการณ์ ตอนนี้เห็นได้ชัดเลยว่าเด็กโง่นี่ถูกเจ้าอาวาสหลอกอีกแล้ว! หมาป่าเดียวดายยังจำความแค้นที่เด็กแดงตบมันได้ จึงเห่าในฉับพลัน “จิ้งซิน นายเก่งขนาดนั้นทำไมไม่ใช่วิชาล่ะ? วิชานายล่ะ? ไม่ใช่ว่ามือหักหรอกนะ…”
เด็กแดงถลึงตามองหมาป่าเดียวดายทีหนึ่ง หมาป่าเดียวดายจึงตะโกนต่อทันที “เจ้าอาวาส เด็กนี่ถลึงตามองฉันอีกแล้ว! ฉันจะถูกต่อยแล้ว เขาต้องลงมือแน่ๆ!”
เด็กแดงโกรธจนตาเหลือก หมุนตัวกลับไปใช้วิชาต่อ
ลิงกับกระรอกอยู่กับหมาป่าเดียวดายมานาน มีความผูกพันลึกซึ้ง จึงรีบพูดซ้ำเติมไป “จิ้งซิน สู้ๆ นะ! คุยโม้ไปแล้วนี่ ถ้าทำเรื่องที่โม้ไว้ไม่ได้คงน่าขายหน้าตายเลย!”
กระรอกพูดด้วยมาดขรึม “ถ้าฉันเป็นจิ้งซินแล้วพิสูจน์ตัวเองไม่ได้ ก็คงไม่มีหน้าออกไปไหนแล้ว”
เด็กแดงได้ยินชัดเจน เป็นครั้งแรกที่รู้สึกเสียใจที่ฟังภาษาสัตว์ออก นี่เรียกว่าหาเรื่องใส่ตัวรึเปล่า?
ทว่าตอนนี้เด็กแดงกลืนไม่เข้าคายไม่ออกมาก เขาใช้ฤทธิ์ไม่ได้แล้ว จะเล่นลูกไม้อะไรได้? หลังจากถ่วงเวลามาสักครู่ สุดท้ายก็ยังใช้ไม่ได้ จึงทำหน้าหนาพูดด้ว
