่มีอะไรเลย กลับไปห้องใต้ดินที่เซิ่งจิง หิ้วกระเป๋าก๊อปเกรดเอ ต้องกลัวถูกคนรู้ว่าเป็นของปลอมตลอดเวลา ใช้เครื่องสำอางทำร้ายผิว สวมเสื้อผ้าก๊อปเกรดเอ…นึกถึงตรงนี้ กวนผิงอดหนาวสั่นไม่ได้
ทว่าหากไม่กินยานี่? เธอก็ยังได้รับทุกอย่างที่มีอยู่ตอนนี้ ทว่าเธอต้องจ่ายชื่อเสียง ชื่อเสียงไม่ดีที่เป็นผู้หญิงคารวะเงินจะติดตัวเธอตลอดไป ถ้าอีกฝ่ายทิ้งเธอ เธอจะได้เงินจำนวนหนึ่ง แต่เกรงว่าคงไม่มีวันชะล้างชื่อเสียงได้ ถึงกระนั้นชื่อเสียงสำคัญจริงๆ หรือ? เป้าหมายที่เธอมาที่นี่เพื่อกลับไปอดีตจริงๆ หรือ?
คำตอบมันแน่นอนอยู่แล้ว! เธอไม่อยากกลับไป เธอมาที่นี่ พูดเรื่องพวกนี้เพียงเพื่อ…หาคนที่ไม่รู้จัก หาคนที่ไม่แพร่งพรายเรื่องของตนแล้วเล่าให้ฟัง แค่ต้องการการยอมรับจากอีกฝ่ายเท่านั้น! ขอเพียงมีหนึ่งคนยอมรับ เธอจะปล่อยวางได้ทุกอย่าง แล้วแสวงหาทุกอย่างที่ต้องการโดยไม่สนสิ่งใด! เพียงแต่ไม่นึกเลยว่าการเลือกนับครั้งไม่ถ้วน สุดท้ายแล้วมาอยู่ที่พระโพธิสัตว์ เธออยากจะร้องไห้โดยไม่มีน้ำตาจริงๆ เธอไม่อยากให้พระโพธิสัตว์รู้ว่าตนเป็นผู้หญิงคารวะเงิน เป็นผู้หญิงเลว…
ฟางเจิ้งมองกวนผิงพลางถอนหายใจอยู่ภายใน ส่ายหน้าเล็กน้อย เก็บยาไป “โลกิยะทางโลกคือนรก ความยั่วยวนมักจะอยู่ในปณิธานแรกสุดไม่เปลี่ยนแปลง เลือกเอาทางใดดี สีกาคิดเอาเองเถอะ”
พูดจบฟางเจิ้งเก็บอภินิหาร กวนผิงตาลาย พระโพธิสัตว์หายไป คนตรงหน้ายังคงเป็นเณรขาวสะอาด รอยยิ
