งตา บางทีนี่อาจเป็นการบอกลาอดีตตัวเอง
รถแล่นไป บนเขา ฟางเจิ้งยืนมองภาพนี้บนหน้าผา ส่ายหน้าเล็กน้อย “โลกิยะดั่งนรก แผดเผาจิตใจคน บางคนมองเห็นความหวังจากนรก บางคนถลำเข้าไปอย่างฉุดไม่อยู่ นรกอยู่ที่ใด? นรกอยู่ในใจ จิตใจเข้าสู่นรก กายเข้าสู่นรก อมิตาพุทธ…”
กวนผิงไปแล้วก็ไม่กลับมาวัดเอกดรรชนีอีก แต่อีกหลายเดือนต่อจากนี้ฟางเจิ้งจะได้เห็นข่าวเกี่ยวกับเธอ
‘กวนผิงในวันวานเกิดปัญหาในครอบครัว แต่ก็ยังยิ้มให้กับกล้องพลางพูดว่า ‘ร่วงแล้ว’’
ครึ่งปีต่อมาฟางเจิ้งได้รับวีแชตจากกวนผิง ‘หลวงพี่ ถึงฉันจะพลาดโอกาสกลับไปอดีต แต่ฉันไม่เสียใจ ฉันก็คือฉัน ยอมร้องไห้ในบ้านหรูดีกว่ายิ้มในห้องใต้ดิน ฉันไม่เสียใจ จริงๆ…’
วันต่อมากวนผิงเป็นข่าวอีกครั้ง เธอกระโดดตึก…
“ถึงคราวตายแล้วยังไม่สำนึก ใครจะช่วยได้?”
เพราะเรื่องกวนผิง ฟางเจิ้งรู้สึกไม่ดีมากในใจ มองรถหรูจากไป ก่อนกลับไปในวัดอีกครั้ง นั่งในอุโบสถ สวดมนต์เงียบๆ ขณะกำลังเคาะมู่อวี๋สวดมนต์อยู่นั้น
“ติ๊ง! ระบบประกาศภารกิจ เร็วๆ นี้พระโพธิสัตว์กวนอิมได้รับกุมารทองมาใหม่ กุมารทองคนนี้มีนิสัยบ้าระห่ำยากจะเชื่อฟัง พระโพธิสัตว์กวนอิมจึงเนรเทศมาอยู่วัดเอกดรรชนีโดยเฉพาะ มอบให้เจ้าอาวาสฟางเจิ้งดูแล ถ้าแก้นิสัยบ้าระห่ำและความเหี้ยมโหดได้ จะส่งกลับทะเลใต้ได้ ถ้าไม่ได้จะต้องอยู่โลกมนุษย์ตลอดไป ภารกิจสำเร็จจะสุ่มของรางวัลหนึ่งชิ้น บุญกุศลเพิ่มหนึ่งหมื่นแต้ม”
ฟางเจิ้งได้ยิ
