เจียงฉางเซิงประทานพรให้มู่หลิงล้วไปหนึ่งล้านแต้มเซ่นไหว้เงียบๆ ดูซิว่านางจะมีโชคยิ่งใหญ่ได้หรือไม่ ในบรรดาคนที่ได้แต้มเซ่นไหว้ประทานพรไป มู่หลิงล้วเป็นเพียงคนเดียวที่มีหวังว่าจะไล่ตามหลินเฮาเทียนได้ทัน เจียงฉางเซิงจึงตั้งตารอว่านางจะทำได้หรือไม่ เมื่อประทานพรให้แล้ว เจียงฉางเซิงก็หันสายตากลับมาและตั้งใจฝึกวิชาต่อ ไม่รู้เช่นกันว่าแต้มเซ่นไหว้หนึ่งล้านแต้มนี้จะเป็นผลเมื่อใด เจียงฉางเซิงคิดอยู่เงียบๆ
อีกฟากหนึ่ง รัฐเทียนกังในภาคกลางของต้าจิ่งซึ่งเคยเป็นดินแดนของอาณาจักรเทียนกังในอดีต ท่ามกลางหมู่เขา ชายหญิงสวมเสื้อผ้าเหมือนกันกำลังสร้างอารามเต๋าแห่งหนึ่งอยู่ พวกเขาก็คือศิษย์ของลัทธิมรรคาจารย์ปีศาจศักดิ์สิทธิ์นั่นเอง
ฉีหยวนและหลี่หยาโอรสสวรรค์เฟิ่งเทียนกำลังนั่งสมาธิอยู่บนไหล่เขา หันหน้าเข้าหาตะวันแรงกล้า พวกเขาต่างเคลื่อนพลังยุทธ์พร้อมกัน มีโชคชะตาที่ผนึกตัวเข้าด้วยกันอย่างมั่นคงโอบล้อมกายพวกเขา เหมือนควันที่ม้วนรอบตัว น่าอัศจรรย์นัก
หลี่หยาลืมตาขึ้นทอดถอนใจว่า
“พี่ฉีช่างเป็นผู้มีพรสวรรค์จริงแท้ มรรคานี้ต้องสำเร็จเป็นแน่”
ฉีหยวนเอ่ยราบเรียบทั้งที่ไม่ลืมตาว่า
“น้องหลี่เองก็ไม่เลวเลย หากมิใช่ว่าเจ้าปรากฏตัว ข้าก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบปีจึงจะทำให้มรรคานี้สำเร็จได้ พูดได้เพียงว่าพวกเราต่างฝ่ายต่างส่งเสริมกัน”
ได้ยินคำหลี่หยาก็ยิ้มออกมา จากนั้นก็ถามว่า
“พี่ฉีมีความสามารถมากมายนัก จะเอาแต่
