งสาย ขึ้นรถจักรยานยนต์ดิ่งไปยังหมู่บ้าน
ฟางเจิ้งเห็นหวังโอ้วกุ้ยไม่รู้เรื่องจึงร้อนใจเหมือนกัน จะลงเขาไปช่วยหาคน แต่หมาป่าเดียวดาย ลิงและกระรอกตามมาด้วย
ฟางเจิ้งขมวดคิ้ว “อาตมาจะลงเขาไปช่วยคน พวกนายเฝ้าบนเขาไว้ อย่าวิ่งเพ่นพ่าน”
“เจ้าอาวาส เมื่อกี้เราได้ยินที่ท่านพูดแล้วนะ ตอนแรกโยมน้อยนั่นให้ประทัดพวกเราสั่งสอนเด็กเกเรพวกนั้น ตอนนี้โยมน้อยลำบาก พวกเราไม่ช่วยไม่ได้” กระรอกยืนบนหัวหมาป่าเดียวดาย โบกกรงเล็บไปมาพลางว่า
หมาป่าเดียวดายพยักหน้าตาม แต่พอพยักหน้า กระรอกตกลงมาจากหัวใหญ่ของมัน ดูไม่มีพลังอะไรเลย
