ะเดียวกันหมาป่าเดียวดายที่นั่งอยู่บนพื้นพลันกระโดดขึ้น หันไปจ้องใต้ก้นด้วยความโกรธ! เห็นได้ชัดว่าความรู้สึกที่ถูกใครบางลอบระเบิดรูทวารทำให้มันไม่พอใจมาก!
แต่ใต้ก้นเดิมทีที่มันนั่งอยู่เป็นไผ่งอกออกมาอีกต้น
ฟางเจิ้งมองไปรอบๆ พระเจ้า พื้นดินรอบๆ เหมือนจะมีตัวกราวด์ฮอกพากันมุดหัวขึ้นมา!
ฟางเจิ้งถอยหลังไปตามจิตใต้สำนึก ชิดกับไผ่ต้นหนึ่ง แทบเป็นขณะเดียวกัน เขาสัมผัสถึงปฏิกิริยาลุ่มลึกอย่างหนึ่ง สัมผัสได้ว่ารากไผ่หนาวเติบโตไปถึงไหนแล้ว พร้อมกันนั้นยังสัมผัสได้ว่าไผ่หนาวใหม่จะเติบโตตรงไหน แถมเขามีความรู้สึกอย่างหนึ่ง นั่นคือควบคุมตำแหน่งการเติบโตของไผ่หนาวได้!
เพียงเคลื่อนความคิด รากที่เดิมทีมุดเข้าไปใต้นาข้าวผลึกถอยกลับมา จากนั้นอ้อมนาข้าวผลึกไปเติบโตต่อ ฟางเจิ้งวางแผนว่าจะใช้ไผ่หนาวบังนาข้าวผลึกไว้ อย่างน้อยคนนอกมองแวบแรกจะไม่เห็น ในเวลาเดียวกันเขาควบคุมไผ่หนาวให้เติบโตไปทางวัด ล้อมวัดเอาไว้ และยังวางรากไว้ตามมุมวัด เขาว่าจะใช้ไผ่พวกนี้เป็นเครื่องประดับ และจะได้ไล่ยุงไปในตัวด้วย
สุดท้ายฟางเจิ้งวางคำสั่งกับต้นไผ่หลักไว้ว่าห้ามเติบโตออกนอกภูเขาเอกดรรชนี ถ้าออกไปจะตายทันที มีคำสั่งนี้อยู่ไ
