ิวไต้เฟินที่คุยไปพลางกวาดถนนไปพลาง จากนั้นคุกเข่าลงกับพื้นภายใต้สายตาอึ้งๆ ของอีกฝ่าย ตะโกนเสียงแหบแห้งว่า “แม่! ผมผิดไปแล้ว! ผมผิดไปแล้วจริงๆ…”
ตอนนี้หลิวไต้เฟินไม่รู้เลยว่าควรจะทำอะไร เพียงแต่รู้สึกว่าวันนี้ดวงตะวันขึ้นเร็วกว่าเดิมเล็กน้อย แถมยังเป็นวันฟ้าใส…
“ฟ้าใส!” ฟางเจิ้งเปิดประตูใหญ่ของวัด มองดวงตะวันขึ้นทางตะวันออกพลางพูดยิ้มๆ
“เจ้าอาวาส วันนี้อารมณ์ดีนะ” ลิงที่กำลังกวาดพื้นถาม
ฟางเจิ้งหัวเราะเหอะๆ “ดีจริงๆ แต่มีบางคนกำลังรู้สึกแย่มาก” ระหว่างพูดอยู่นี้ มือถือฟางเจิ้งดังขึ้น
“หลวงพี่ฟางเจิ้ง ฉันจะถังแตกแล้ว…” ถึงจูหลินจะพูดแบบนี้ แต่น้ำเสียงกลับมีความตื่นเต้นหลายส่วน เธอเดินไปทางใต้ตามที่ฟางเจิ้งบอกก็เจอกับผู้จัดการใหญ่ของเว็บไซต์พอดี เป็นหญิงแกร่งนามชิงเจี่ย! สองคนคุยกันนานมาก เจอกันเป็นดั่งวาสนา ชิงเจี่ยจะดูแลเธอเป็นพิเศษ แถมยังเซ็นสัญญากับเธอด้วยว่าทุกปีจะจ่ายเงินค่าสัญญาให้อย่างมั่นคง ซ้ำยังสูงมาก หนึ่งล้านหยวนขึ้นไป! เธอไม่ดีใจสิแปลก!
ฟางเจิ้งหัวเราะเบาๆ “ถ้าไม่อย่างนั้นสีกาอย่าถังแตกเลย คืนคำพูดของอาตมามาสิ ว่ายังไง?”
“อย่า! ไต้ซือ ฉันผิดไปแล้ว คือ จะให้เอาเงินไปให้เมื่อไรคะ? ฉันเร่งท่านมาหลายวันแล้วนะ ท่านไม่ร้อนใจ แต่แม่ลูกคู่นั้นจะต้องร้อนใจแน่ๆ” จูหลินรีบยอมจำนน ตั้งแต่ที่รู้จักกับฟางเจิ้งมา เขาบอกกับเธอสองครั้ง ครั้งแรกช่วยชีวิตเธอไว้ ครั้งที่สองมอบอนาคตให้ เธอจ
