ดูถึงตรงนี้ จูหลินอดชมไม่ได้ “หลี่เสวี่ยอิงยอดเยี่ยมมาก ฉากสั้นๆ แบบนี้ยังทำให้คนดูฮึกเหิมได้ แต่มันเกี่ยวอะไรกับไต้ซือล่ะ? แถมบนปกไม่ใช้หลี่เสวี่ยอิง แต่ใช้ไต้ซือทำบ้าอะไร?”
เพิ่งพูดจบ ฟางเจิ้งก็ปรากฏกายแล้ว สวมจีวรเก่าๆ ทั้งตัว เหมือนกับโทนสีทั้งหมดในฉาก นั่นคือสีครึ้ม หลวงจีนสะอาดสอ้านแบบนี้ปรากฏตัวขึ้น ตามหลักแล้วน่าจะคาดไม่ถึงมาก แต่แววตาหลวงจีนรูปนี้ไม่ธรรมดา พริบตาเดียวทำให้คนที่จะด่าแม่เก็บคำพูดกลับไป วินาทีนั้น อารมณ์ซับซ้อนเช่นแววตาที่กรุณาฟ้าเวทนาคน ในความเศร้ามีความไม่เข้าใจอยู่ และความโกรธต่อสงคราม ล้วนถูกถ่ายทอดออกมาทั้งหมด
ขณะเดียวกันแบคกราวด์มิวสิคเปลี่ยนไป เสียงผู้หญิงดังขึ้น ไม่ใช่เนื้อเพลง มีเพียงเสียงงึมงำเบาๆ เสียงนั้นแฝงไว้ด้วยพุทธะ ซ้ำยังมีความยากลำบากและจำใจของสงคราม
จูหลินรู้สึกขนลุก ดวงตาร้อนผ่าว เกิดความเจ็บปวดในใจเบาๆ เธอก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงซาบซึ้ง นี่คือความรู้สึกเศร้าใจ…
ฉากของฟางเจิ้งไม่เยอะ แต่ตอนที่ฟางเจิ้งจัดระเบียบเสื้อผ้าให้กับทุกคนแล้วยืนขึ้นนั้น จีวรเก่าร่วงลงพื้น เผยให้เห็นจีวรขาว ประกอบกับสเปเชียลเอฟเฟกต์ ทำให้จีวรขาวเด่นตากว่าเดิม! แสงสว่างบนฟ้าส่องลงมา ยิ่งดูศักดิ์สิทธิ์มากขึ้น เขาประนมสองมือมองฟ้าเล็กน้อย ราวกับกำลังตะโกนอย่างไร้เสียง ทุกคนมองแล้วเข้าใจ และเหมือนจะได้ยินด้วย
ตอนนี้เอง ภาพจบลงแล้ว
“พระเจ้า! สร้างกระแสชัดๆ นี่ฉากหลุดมาเหรอ ฉบั
