วิเศษ น่าจะไม่อยากมีชื่อเสียง ไม่อยากถูกรบกวน ไม่อย่างนั้นคงดังไปนานแล้ว
แต่ว่าถึงยังไงฟางเจิ้งก็เคยมีชื่อหลายครั้ง มีคนดีค้นหาเรื่องที่ฟางเจิ้งเคยประสบมา จากนั้นหาชื่อทางธรรมของเขา สุดท้ายก็ส่งไป
หินหนึ่งก้อนคลื่นกระจายเป็นพันชั้น กระดานข่าวที่เดิมทีคุยกันอย่างร้อนแรงยิ่งระอุกว่าเดิม
“เวร เป็นหลวงจีนของจริงว่ะ!”
“ฉันก็คิดว่าเป็นนักแสดงซะอีก แต่ไม่ว่าไงนะ ก็แสดงดีจริง”
………….
คนชมมาก คนด่าก็ไม่น้อยเช่นกัน
“เห็นวิดีโอต้นกกข้ามฟากของเขายัง เจ้านี่ไม่ใช่หลวงจีนจริงๆ หรอก แค่สร้างกระแสช่วงสั้นๆ เท่านั้น ทำทุกอย่างเพื่อชื่อเสียง”
“จริง หลวงจีนที่ไหนจะกระโดดไปอย่างนั้น”
…………
จากนั้นก็เกิดเป็นสงครามชุลมุนระหว่างคนที่สนับสนุนฟางเจิ้งกับต่อต้านฟางเจิ้ง…
ตอนนี้เอง ฟางเจิ้งกำลังนั่งยองๆ อยู่ในวัด อ่านข่าวเกี่ยวกับเขาอย่างสำราญใจ เห็นทุกคนโต้เถียงกันเรื่องเขาไม่หยุด รวมถึงคนที่ด่าเขาด้วย เขารู้สึกแค่ว่าคนพวกนี้น่าสนใจ แต่ไม่ได้ใส่ใจคำพูดของคนเหล่านี้ ถ้าตัวตรงก็ไม่หวั่นเงาตัวจะเฉียง คนอื่นด่าว่าเขาไม่สนใจ ก็ย่อมไม่มาถึงตัวเขา จะไปกลัวอะไร? เพียงแต่รู้สึกว่าทุกอย่างน่าสนุกมาก ไม่นึกเลยว่าจะมีวันที่ตนเป็นคนในกระแสข่าว
เวลานี้เอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น
“ติ๊ง! ยินดีด้วย วัดเอกดรรชนีมีชื่อเสียงเล็กน้อยแล้ว นายอยากรับรางวัลสองครั้งรวมกันหรือแยกรับ?” ระบบถาม
ฟางเจิ้งอึ้งงัน ก่อนหัวเราะ “กำลังรอน
