นี่นามบัตรส่วนตัวฉัน วันอาทิตย์นี้ตอนสิบโมงเช้าฉันว่าง หวังว่าพวกเธอจะไม่ทำให้ผิดหวังนะ” ชายวัยกลางคนหยิบนามบัตรส่งให้สองคน “พวกเธอสองคนชื่ออะไร?”
“หงเชียนสี่ครับ!”
“หงเชียนเจี๋ยครับ!”
“พวกเธอสองคนคือฮีโร่ที่ช่วยผู้หญิงตกน้ำนี่?” ชายวัยกลางคนชะงักงัน จากนั้นดีใจยิ่งกว่าเดิม ฝีมือค่อยๆ ขัดเกลากันได้ แต่คุณลักษณะได้มายาก
“ฮีโร่อะไรกันครับ แค่ผลีผลามกระโดดลงไปเท่านั้นเอง” สองพี่น้องเอ่ยด้วยความกระดากอายเล็กน้อย
ทั้งสามคนคุยกันอีกนิดหน่อยก็มีผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งเข้ามา พูดเสียงเบากับชายวัยกลางคน ชายวัยกลางคนพยักหน้าแล้วก็บอกลากับสองคนนี้
จนคล้อยหลังชายวัยกลางคนไป หงเชียนสี่กับหงเชียนเจี๋ยมองตากันแวบหนึ่ง ก่อนกระโดดขึ้นพร้อมกัน “เย้! พี่ผีพรายพูดความจริง! ฮ่าๆ…ดวงดีจริงๆ ด้วย ฮ่าๆ…”
