ิดหวังเล็กน้อย แต่กลับพยักหน้ากล่าวด้วยความเข้าใจมากกว่า “อาตมาละโมบเอง หลวงพี่ฟางเจิ้ง ในเมื่อท่านอยากศึกษาว่าจัดพิธียังไง ถ้าอย่างนั้นก็ให้หงเสียงพาไปเดินดูรอบๆ มีอะไรไม่เข้าใจก็ถามได้ตลอดเวลา ถ้าหงเสียงไม่รู้อาตมาจะตอบให้เอง”
ฟางเจิ้งรีบขอบคุณ ที่เขามาครั้งนี้ก็เพื่อการนี้นี่แหละ
เอ่ยลาหลวงจีนหงเหยียนแล้วก็ออกมาจากกุฏิเจ้าอาวาส ฟางเจิ้งถอนหายใจโล่งอก ดีที่หลวงจีนหงเหยียนรับฟังเหตุผล ถ้าเจอกับคนที่กัดไม่ปล่อย ฟางเจิ้งไม่รู้จริงๆ ว่าจะรับมือยังไง
หงเสียงรออยู่ข้างนอกตลอด หลวงจีนหงเหยียนน่าจะกำชับไว้แล้ว พอฟางเจิ้งออกมาหงเสียงจึงเอ่ยขึ้น “เจ้าอาวาสฟางเจิ้ง ท่านอยากดูอะไรหรือครับ? อาตมาจะพาไป”
“อาตมาก็ไม่รู้เหมือนกัน เล่าให้อาตมาฟังแล้วกันว่าพวกท่านจัดพิธีกันยังไงบ้าง” ฟางเจิ้งตอบ
หงเสียงหัวเราะแห้งๆ “ความจริงแล้วการจัดพิธีไม่ได้มีอะไรมากเลยครับ หลักๆ จะเน้นไปที่หัวข้อหลักตามพิธีทุกครั้ง บางวัดจัดพิธีประสูติของพระจุนทีโพธิสัตว์จะใช้พิธีอุปสมบทเป็นหลัก ถ้าอย่างนั้นแล้วหลักๆ พิธีก็จะเป็นการอุปสมบทให้สานุศิษย์ แต่พิธีของพวกเราครั้งนี้เป็นพิธีสวดมนต์เพื่อความเป็นสิริมงคล พิธีนี้ต่างจากพิธีสวดมนต์เพื่อสิริมงคลต้อนรับฤดูใบไม้ผลิ พวกเราไม่ใช่ตัวละครหลัก แต่เป็นญาติโยมต่างหาก ญาติโยมจะมาขอพรกันในวันนี้ คนจิตใจดี มีความจริงใจ ก็มักจะได้ผลตอบรับที่ดี
อีกอย่างก็คือการสวดมนต์ช่วงเวลามงคล นี่คือ
