ขาก็ค้นหาสถานที่ที่เหมาะสม ไม่นานเขาก็พบกลุ่มเกาะที่เต็มไปด้วยพลังปีศาจเข้มข้นเป็นบริเวณกว้างใหญ่หลายแสนลี้ที่ไม่มีร่องรอยมนุษย์ มีเพียงกลิ่นอายของสัตว์ปีศาจ
หลังราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์ล่มสลาย เหล่าราชวงศ์แห่งโชคชะตาต่างถอยร่นลงไป พื้นที่หลายแห่งที่เคยมีมนุษย์อาศัยในทะเลก็รกร้าง เหลือแต่สัตว์ปีศาจมารวมตัวกัน
เจียงฉางเซิงเร่งความเร็วขึ้น ไม่นานเขาก็บินผ่านเทียนไห่ มุ่งหน้าลงใต้ไปยังเขตทะเลต่อไป ระหว่างทางนี้เอง เขาได้สร้างตำนานของมรรคาจารย์ผู้ยกทะเลขึ้นอย่างน่าทึ่ง
ผ่านไปช่วงเวลาหนึ่งธูป เจียงฉางเซิงก็หยุด เขตทะเลตรงหน้าเต็มไปด้วยความมืดมิด น้ำทะเลกลายเป็นสีดำ น่าหวาดหวั่น หมอกหนาทึบที่เกิดจากพลังปีศาจบดบังทัศนวิสัย ภายในหมอกหนาเต็มไปด้วยเงาร่างขนาดมหึมาเคลื่อนไหวไปมา เหนือเกาะเหล่านั้นยังมีฝูงปีศาจนกเกาะกลุ่มอยู่ มองไปเพียงครั้งเดียว ภาพที่เจียงฉางเซิงเห็นนั้นก็ทำให้เขารู้สึกขนลุก
สัตว์ปีศาจมากมาย ยิ่งก้าวไปข้างหน้า ความหนาแน่นของสัตว์ปีศาจยิ่งเพิ่มขึ้น ราวกับฝูงแมลงเบียดเสียดกัน
เจียงฉางเซิงสะบัดมือทั้งสองออกไป ก้อนวารีขนาดมหึมาประหนึ่งดวงดาวก็ถล่มลงข้างหน้า ทลายหมอกปีศาจกลางทะเล เมื่อก้อนวารีกระทบกับเกาะเล็กจ้อยดุจผงธุลี ก้อนวารีนั้นก็แตกกระจาย น้ำทะเลสาดกระเซ็นลงมา
เจียงฉางเซิงหันหลังกลับ ฝนห่าใหญ่ตกกระหน่ำอยู่เบื้องหลังเจียงฉางเซิง แต่จะเรียกว่าฝนก็ไม่ถูกต้องนัก มันเป็นเหมือนทางช้า
